Een vrouw die uit haar winterslaap ontwaakt in een toekomst die ze nauwelijks herkent: Het einde van de dood speelt over eeuwen, en ook Hyperion overspant enorme afstanden in tijd en ruimte. Simmons laat het verhaal door zeven stemmen vertellen.
Gedeeld: epische wereld, langzaam opbouwend en spanning
Het einde van de dood laat de mensheid leven met kennis van een andere beschaving, en in Rendez-vous met Rama verkennen astronauten een reusachtig bouwwerk van onbekende makers. Clarke is optimistischer, maar net zo groots in zijn verbeelding.
Gedeeld: epische wereld, ijzige sfeer en langzaam opbouwend
Liu springt in dit slotdeel van eeuw naar eeuw, en Bradbury verdeelt de verovering van Mars over een reeks korte, poëtische hoofdstukken. Allebei boeken die een lang tijdsverloop laten voelen, met een melancholie die blijft hangen.
Gedeeld: emotioneel, langzaam opbouwend en literair
Cheng Xin draagt kennis uit een lang vervlogen tijd mee, net als Breq, die ooit een schip was. Leckie schrijft koel en precies over een hoofdpersoon die als enige het verleden nog kent, met tijdlijnen die elkaar afwisselen.
Gedeeld: epische wereld, langzaam opbouwend en spanning
Een aarde in de verre toekomst die terugkijkt op wat de mensheid ooit was: Silverberg en Liu delen dat besef van diepe tijd. Nachtvleugels is kort en lyrisch, een mooie tegenhanger van dit grote slotdeel.
Gedeeld: emotioneel, epische wereld en langzaam opbouwend
Een bouwwerk van een andere beschaving op een schaal die je duizelig maakt: wie in Het einde van de dood genoot van die grootheid, vindt het ook in Ringwereld. Niven is speelser en lichter van toon.
Gedeeld: epische wereld, langzaam opbouwend en spanning
Ook Duin denkt in eeuwen en laat zien hoe de keuzes van één mens de toekomst van hele werelden bepalen. Herbert is weelderiger en meer gericht op politiek en religie, Liu kouder en wetenschappelijker.
Gedeeld: epische wereld, langzaam opbouwend en spanning
Liu toont een mensheid die steeds opnieuw moet beslissen hoe ze een dreiging het hoofd biedt, en Kim Stanley Robinson doet dat dichter bij huis, met een klimaat dat ontspoort. Realistischer, met een wetenschapper als hoofdpersoon.
Gedeeld: ijzige sfeer, langzaam opbouwend en literair
Na de grote tijdsprongen van Het einde van de dood zijn de verhalen van Bradbury een rustige afsluiter: kleine scènes over mensen en de ruimte, emotioneel en literair. Hij springt net zo vrij tussen werelden, maar in een paar bladzijden per keer.
Gedeeld: emotioneel, langzaam opbouwend en literair