van Marlies Slegers
Kenmerkend: emotioneel, toegankelijk en langzaam opbouwend.
Waarom deze past
Thuis onveilig en op zoek naar een eigen plek: dat verbindt Vis met de hoofdpersoon van Rosa rotmeid. Wilma Geldof laat zien wat steeds dezelfde kleinerende woorden met een kind doen, en schrijft net zo invoelend als Slegers.
Gedeeld: emotioneel, psychologisch en toegankelijk
Waarom deze past
Anna Woltz schrijft, net als Slegers in Schildpadmeisje, over een kind dat anders is dan de omgeving verwacht en daar een eigen weg in zoekt. Het boek is ontroerend en lichtvoetig tegelijk.
Gedeeld: emotioneel, psychologisch en toegankelijk
S.E. Hinton
Waarom deze past
Een tiener die zich verschuilt en stiekem een eigen wereld heeft: Vis met haar caravan, Travis met zijn boeken. S.E. Hinton schrijft rauwer, maar met dezelfde warmte voor wie zich staande moet houden.
Gedeeld: emotioneel, psychologisch en toegankelijk
Waarom deze past
Mirjam Pressler kruipt net zo dicht op een eenzaam meisje als Slegers bij Vis. Eva denkt dat iedereen haar uitlacht en zoekt troost op haar eigen manier; een kort, intens boek dat nog altijd herkenbaar is.
Gedeeld: emotioneel, psychologisch en toegankelijk
Waarom deze past
Ook Paco draagt een schuldgevoel dat te zwaar is voor zijn leeftijd. Carry Slee schrijft er toegankelijk en eerlijk over, net zoals Slegers het drankprobleem van de moeder van Vis niet wegpoetst.
Gedeeld: emotioneel, psychologisch en toegankelijk
Patrick Ness
Waarom deze past
Conor en Vis zijn allebei dertien en dragen thuis meer dan een kind zou moeten. Patrick Ness doet dat met een flinke scheut verbeelding, maar de emotie is net zo echt als in Schildpadmeisje.
Gedeeld: emotioneel, psychologisch en toegankelijk
Waarom deze past
Vis verzamelt afgedankte spullen, Miles verzamelt beroemde laatste woorden: allebei een manier om de wereld op afstand te houden. John Green schrijft over iets oudere tieners, maar ook hier verandert alles door een nieuwe vriendschap.
Gedeeld: emotioneel, psychologisch en toegankelijk
Waarom deze past
Erna Sassen schrijft net als Slegers over een jongere die zich alleen voelt en houvast zoekt in kleine dingen. Neem een kip is kort, grappig en verdrietig tegelijk, een mooie volgende stap na Schildpadmeisje.
Gedeeld: emotioneel, psychologisch en toegankelijk
Waarom deze past
Bij Marielle is het een ziekte waar niemand de vinger op kan leggen, bij Vis een moeder die drinkt. Evert Hartman vertelt net zo ingetogen over een tiener die zich groot moet houden, zonder overdreven drama.
Gedeeld: emotioneel, psychologisch en toegankelijk
Waarom deze past
Alice Oseman schrijft over een familie die met moeite de feestdagen doorkomt, en net als in Schildpadmeisje zit de kracht in de kleine, eerlijke momenten tussen gezinsleden.
Gedeeld: emotioneel, psychologisch en toegankelijk
Wilma Geldof
Waarom deze past
Een geheime caravan in het bos geeft Vis wat Susanne zoekt in het nieuwe jongerencentrum: een plek die alleen van haar is. Wilma Geldof schrijft iets dromeriger, met dezelfde aandacht voor een meisje dat voorzichtig uit haar schulp kruipt.
Gedeeld: emotioneel, psychologisch en toegankelijk
John Green
Waarom deze past
Waar Vis een schildpad van het grofvuil redt, verwijst de titel van John Green naar een oud verhaal over schildpadden. Aza worstelt met dwanggedachten, en Green schrijft daar net zo eerlijk over als Slegers over de onrust bij Vis thuis.
Gedeeld: emotioneel, psychologisch en toegankelijk
Redactie Leesradar Bijgewerkt op
