Amelia Underwood blijft vasthouden aan Victoriaans fatsoen, en Jane Austen lacht in dit boek net zo hartelijk om zeden en goede manieren. De zeventienjarige Catherine Morland is dol op griezelromans en mag mee naar Bath; romantisch en geestig, zonder tijdreizen.
Philip K. Dick laat Joe Fernwright aardewerk lijmen, een vak waar niemand meer om vraagt, en sleept hem dan mee in een kosmisch avontuur. Net zo luchtig en vreemd als het einde der tijden bij Moorcock, met een held die net zo weinig begrijpt als Jherek.
Gedeeld: met humor, langzaam opbouwend en literair
Michael Beard heeft bij McEwan een Nobelprijs en een vijfde huwelijk dat op springen staat, en dat levert veel zwarte humor op. Wie de botsing tussen Jherek en Amelia leuk vond, krijgt hier een andere komedie over hoe slecht mannen zichzelf kennen.
Gedeeld: met humor, langzaam opbouwend en literair
Jherek en Amelia zwerven door eeuwen die niet de hunne zijn, en bij Simak overkomt een geleerde iets vergelijkbaars: thuisgekomen blijkt zijn plek al ingenomen. Speelse sciencefiction uit dezelfde tijd als Moorcock, korter en met meer vaart.
Wie in De laatste dans vooral om het stel Jherek en Amelia gaf, vindt bij Ilona Andrews weer twee geliefden die elk uit een andere wereld komen. Daar is het een grensland vol magie, met meer actie en een vlottere pen dan bij Moorcock.
Hermans laat hoogleraar Rufus Dingelam de Nobelprijs winnen en daar vooral ellende aan overhouden. Het is een satire op mensen die zichzelf te serieus nemen, net zo spottend als Moorcock over de verveelde onsterfelijken, maar dan aan een Nederlandse universiteit.
Gedeeld: met humor, langzaam opbouwend en literair
Adriaan van Dis verplaatst je naar een Nederland zonder Oranjes, na een orkaan en onder een vreemde president. Net als Moorcock maakt hij van een wereld die wankelt een komedie, al is KLIFI veel dichter bij huis dan het einde der tijden.
Gedeeld: met humor, langzaam opbouwend en literair
Jherek Carnelian zwerft met een onschuldig hart door een wereld die hij niet begrijpt, en daarin is hij familie van Alonso Quijano. Cervantes laat zijn landjonker vol ridderverhalen op pad gaan; ouder en breedsprakiger dan Moorcock, maar met dezelfde tedere spot.
Gedeeld: met humor, langzaam opbouwend en literair
Arjen Lubach volgt Benjamin, vierentwintig en al twaalf jaar wees, op zoek naar wie zijn moeder was. Minder fantastisch dan Moorcock, maar net zo licht en grappig over iets wat eigenlijk verdrietig is: verlies en verlangen naar wat je kwijt bent.
Gedeeld: met humor, langzaam opbouwend en literair
Wessel te Gussinklo speelt zelf de hoofdrol in vier verhalen, van een riskante zeiltocht door Zeeland tot een arrestatie op het boekenbal. Dezelfde droge, absurde humor als in De laatste dans, maar dan in het gewone Nederland in plaats van aan het einde der tijden.
Gedeeld: met humor, langzaam opbouwend en literair
Nog een Moorcock, maar een heel andere kant: Jerry Cornelius is een mislukte popmuzikant in een vervallen Londen die wegglijdt naar andere versies van de werkelijkheid. Literairer en grilliger dan de dansers, met dezelfde speelse omgang met tijd.
Gedeeld: met humor, langzaam opbouwend en literair
Sir Jack Pitman koopt bij Julian Barnes het eiland Wight en bouwt het om tot een themapark vol Engelse clichés. Net als Moorcock speelt Barnes met het Victoriaanse en het nepverleden, en hij doet dat met dezelfde droge humor.
Gedeeld: met humor, langzaam opbouwend en literair