Boeken zoals Conditie van Muzak

Waarom deze past

Jerry Cornelius glijdt steeds weg naar een andere versie van de werkelijkheid; Hermans schreef met dit boek een surrealistische roman die hij zelf met een tekenfilm vergeleek. Twee schrijvers die de logica van het verhaal loslaten, al is Hermans grimmiger dan Moorcock.

Gedeeld: langzaam opbouwend en literair

Waarom deze past

Moorcock laat zijn mislukte popmuzikant tussen werkelijkheden heen en weer schuiven, en bij Iain M. Banks ligt een man na een auto-ongeluk in coma terwijl zijn geest een andere wereld bouwt. Ook hier lopen meerdere tijdlijnen door elkaar en moet je zelf de draad vasthouden.

Gedeeld: langzaam opbouwend, literair en meerdere tijdlijnen

Waarom deze past

Wie het vervallen Londen van Conditie van Muzak wel aankon, vindt bij Günter Grass net zo'n vrije, grillige vorm: een schrijver vraagt een rat als kerstcadeau en raakt in gesprek met haar. Literair en speels, met verhaallijnen die door elkaar heen schieten.

Gedeeld: langzaam opbouwend, literair en meerdere tijdlijnen

Waarom deze past

Pfeijffer springt net als Moorcock van verhaallijn naar verhaallijn: een Russische luitenant uit de negentiende eeuw, een schrijfster bij Amalfi, een stel in een crisis. Het is luchtiger en zonniger dan het Londen van Jerry, maar de humor en de lol in het spel met vorm zijn dezelfde.

Gedeeld: met humor, literair en meerdere tijdlijnen

Waarom deze past

Ook Margaret Atwood schetst een wereld die uit elkaar valt, al is haar Snowman een van de laatste mensen aan een leeggeraakte kust. Net als in Conditie van Muzak schuiven verleden en heden over elkaar en zit er een droge, zwarte humor onder het verval.

Gedeeld: langzaam opbouwend, literair en meerdere tijdlijnen

Waarom deze past

Jerry Cornelius droomt van heldendom en strandt als popmuzikant zonder succes. Pieter Waterdrinker kent dat soort gestrande ambitie ook, alleen is zijn hoofdpersoon een man die zijn bedrijf opgaf voor de literatuur. Herkenbaar, droog en met een flinke dosis zelfspot.

Gedeeld: met humor, literair en meerdere tijdlijnen

Waarom deze past

Mulisch bouwt De procedure net zo bewust op als Moorcock zijn commedia dell'arte, met lagen die in de tijd verspringen. Biochemicus Victor Werker probeert in zijn lab leven te maken uit dode stof; het is ernstiger van toon, maar even eigenzinnig van vorm.

Gedeeld: langzaam opbouwend, literair en meerdere tijdlijnen

Waarom deze past

John Irving vertelt over de orthopeed Farrokh Daroewalla die steeds naar Bombay terugkeert, in een boek dat net als dat van Moorcock traag op gang komt en vol grillige zijpaden zit. Minder experimenteel dan Jerry Cornelius, wel even geestig.

Gedeeld: met humor, langzaam opbouwend en literair

Waarom deze past

Nooteboom volgt drie decennia uit het leven van de Amsterdammer Inni Wintrop, in losse delen die in de tijd verspringen. Net als Jerry Cornelius is Inni een dwaler zonder richting, alleen is het decor hier grachtengordel in plaats van Ladbroke Grove.

Gedeeld: langzaam opbouwend, literair en meerdere tijdlijnen

Waarom deze past

Moorcock steekt de draak met iedereen die zichzelf een rol aanmeet, Harlekijn voorop. Claus doet dat in zijn eigen Vlaanderen, met politici en kunstbeambten als mikpunt van de grap. Minder sprongen door de tijd, wel dezelfde vrolijke boosaardigheid.

Gedeeld: met humor, langzaam opbouwend en literair

Waarom deze past

Leraar Starusch zit bij Grass urenlang in de tandartsstoel en praat over vroeger en nu, terwijl West-Berlijn eind jaren zestig om hem heen gist. Net als Moorcock vangt Grass de sfeer van die jaren in een boek dat traag opbouwt en vrij met de tijd omgaat.

Gedeeld: langzaam opbouwend, literair en meerdere tijdlijnen

Waarom deze past

Christiaan Weijts laat in Furore een jonge Hollandse journalist in 1904 op Montmartre bevriend raken met Picasso en vlecht daar andere tijdlagen doorheen. Wie bij Moorcock genoot van kunst als spel met de werkelijkheid, vindt hier hetzelfde, maar dan met een strakkere plot.

Gedeeld: langzaam opbouwend, literair en meerdere tijdlijnen