Wie na Eadlyn terug wil naar de Selectie van haar ouders, leest hier hoe Maxon en Aspen die weken beleefden. Twee novellen, kort en vlot, met veel achtergrond bij de familie Schreave.
Eadlyn had zich voorgenomen niet te vallen, en toch gebeurt het; Simon wilde zijn geheim bewaren en raakt het kwijt aan iemand die hij alleen van mail kent. Albertalli is eigentijds en grappig, met dezelfde warme romantiek.
De kroon sluit de reeks rond de familie Schreave af, en Morgenrood doet dat voor Twilight. Meyer laat Bella een besluit nemen dat haar hele leven verandert, met meer bovennatuur en net zoveel gevoel als bij Eadlyn.
Eadlyn moet regeren en tegelijk haar hart volgen; Lena leeft buiten de grenzen tussen mensen die liefde niet laten verbieden. Oliver is grimmiger, met dezelfde vraag wat je overhebt voor je eigen keuze.
Penny besluit het zonder Noah te doen, zoals Eadlyn zich had voorgenomen het zonder liefde te redden. Sugg sluit haar trilogie af in een gewone schoolwereld, met een heldin die leert wat ze zelf wil.
Eadlyn moet zich laten zien, Audrey houdt de wereld op afstand achter een zonnebril. Kinsella schrijft luchtiger en met humor over een meisje dat langzaam weer naar buiten durft, met een voorzichtige romance.
Net als Eadlyn gelooft Evie niet dat de liefde iets voor haar is, tot een danscursus haar dwingt om iemand toe te laten. Yoon schrijft eigentijds en romantisch, met een vleugje magie.
Een prinses met een kleiner wordende groep kandidaten, en een Bella die tussen twee jongens staat terwijl het gevaar nadert. Meyer is donkerder, maar de spanning van een keuze die steeds dichterbij komt is herkenbaar.
Leven in de schijnwerpers en tegelijk verliefd zijn: Penny merkt het op tournee met Noah, Eadlyn in een paleis vol camera's. Sugg is eigentijds en kleiner, met dezelfde vraag of liefde publiek kan zijn.
Eadlyn regeert met een land dat meekijkt; Maarten van dertien staat bij Van Ranst opeens in de hoofdrol van een musical. Kort, Vlaams en luchtig, over hoe het voelt als iedereen naar je kijkt.