In De Italiaanse chauffeuse staan de langere verhalen uit Dorrestijns vogelgidsen; de vogelgids zelf is de plek waar die bekering begon. Lees het als voorgeschiedenis: hoe de verrekijker het bierglas verving, met meer sardonische uithalen.
Gedeeld: met humor, toegankelijk en gebaseerd op ware gebeurtenissen
Tochten naar de Oostvaardersplassen en vogelreizen door Europa vragen om een tweede vogelaar met pen. Mizee houdt het dichter bij huis, maar haar plezier in het kijken is even aanstekelijk.
Dorrestijns toon is milder geworden sinds hij vogels kijkt in plaats van vrouwen achterna te zitten. 't Hart heeft die rust nog niet gevonden: zijn moestuin op de zeeklei is een slagveld, en dat levert dezelfde droge natuurhumor op.
Bakker probeert een wandelroute bij zijn huis in de Eifel te volgen die nauwelijks nog bestaat. Net als Dorrestijns natuurtochten is het een wandeling waarbij de omweg het verhaal is, en de natuur je steeds te slim af is.
Bakker neemt je als hovenier mee door de seizoenen en de Duitse bossen, zoals Dorrestijn je meeneemt naar vennen en moerassen. Iets beschouwelijker, met dezelfde rustige aandacht voor wat er buiten groeit en vliegt.
Vogelreizen door Zuid- en Oost-Europa maken Dorrestijn tot een buitenlandse reiziger met verrekijker. Sedaris schrijft in deze bundel over het leven als Amerikaan in Europa, met dezelfde verwondering over vreemde gewoontes en zichzelf.
Gedeeld: met humor, toegankelijk en gebaseerd op ware gebeurtenissen
Bril bewaart een ansichtkaart van een Frans dorpje met kerktoren en koeien op zijn bureau, en schrijft over dat soort plekken. Dorrestijns chauffeuse rijdt hem door een vergelijkbaar Europa: ook hier lichte, wat weemoedige reisverhalen.
Carmiggelt slentert door Parijs en noteert wat hij ziet, Dorrestijn trekt met verrekijker door Europa. Allebei reizigers die niet de bezienswaardigheden zoeken maar de kleine voorvallen onderweg.
Een chauffeuse die de verteller door Europa rijdt, doet denken aan een andere bekende verhouding tussen een man en zijn helper. Wodehouses Bertie Wooster leunt op zijn bediende Jeeves; kluchtiger dan Dorrestijn, maar met dezelfde lichte, knusse humor.
Kortooms' oom Theodoor is groot in eetlust en sterke verhalen. Knusse, ouderwets vertelde humor over een kleurrijk personage, die goed past bij de mildere toon die Dorrestijn hier aanslaat.
Campert laat poes Poef een dagboek bijhouden over haar schrijver en zijn vrouw. Een dier als blik op de mens: dat is ook wat Dorrestijn met zijn vogels doet, al kijkt hij zelf door de verrekijker.
Een bloemlezing uit het hele werk van Bomans past bij een bundel die de langere stukken uit Dorrestijns gidsen bij elkaar zet. Beide schrijvers zijn op hun mildst verteller van genoeglijke, licht ironische verhalen.