van Martin Bril
Kenmerkend: korte hoofdstukken, toegankelijk en met humor.
Simon Carmiggelt
Waarom deze past
Een Nederlandse columnist met Frankrijk in zijn hoofd: dat was Carmiggelt al in Articles de Paris, notities van twee slenteraars. Samen met Vliegen vangen in één band, en net als C'est la vie licht van toon met een weemoedige ondergrond.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Waarom deze past
Brils koffie tussen loodgieters en metselaars in Lagarde-Enval heeft een Amsterdamse voorganger: Carmiggelt aan de toog, in alle verhalen uit Kroeglopen 1 en 2. Mensen kijken vanaf een barkruk, droog en met veel mededogen.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Waarom deze past
In C'est la vie staat een ansichtkaart op het bureau, in De zon schijnt een kastanjetak in een lege fles. Twee bundels van dezelfde Bril, maar deze is zonniger: hij zoekt hier elke dag bewust naar wat goed gaat.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Waarom deze past
Thomas Verbogt schrijft net als Bril over gewone dagen die ineens een avontuur blijken, en een vraag over de vakantie kan bij hem al alles in de war sturen. Iets zachter en dromeriger dan C'est la vie.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Waarom deze past
De ansichtkaart van Lagarde-Enval op Brils bureau is een verlangen in één beeld, en Van Kooten schrijft in deze bundel vol van zulke verlangens. Somberder en speelser met taal, voor wie de weemoed in C'est la vie het mooiste vond.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Godfried Bomans
Waarom deze past
Bril drinkt zijn koffie tussen de metselaars en kijkt; Bomans deed in zijn tijd niet anders, alleen in deftiger zinnen. Deze keuze uit al zijn werk is de makkelijkste manier om na C'est la vie met hem kennis te maken.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Waarom deze past
Bril heeft geen gezinsfoto op zijn bureau, Sylvia Witteman schrijft juist volop over het huiselijk leven, tien jaar lang in Libelle. Een droog en grappig tegenwicht voor wie Brils kleine dingen van elke dag mooi vindt.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Waarom deze past
Een columnbundel als C'est la vie lees je met een kop koffie, en precies zo is dit dunne boekje van De Boer bedoeld. Zijn personages zijn verzonnen en wat gekker dan de loodgieters in Brils Franse café, de stemming is net zo licht.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Wim de Bie
Waarom deze past
Een man alleen aan een cafétafeltje in Frankrijk ligt dicht bij meneer Foppe, de held van Wim de Bie die van zijn eigen eenzaamheid geniet. Deze selectie uit drie Foppe-boeken plus stukken van zijn Bieslog is absurder van toon.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Waarom deze past
Bril kijkt mild naar de gewone mensen om hem heen; Koch laat in De weg kwijt zeven figuren hun eigen tekortkomingen opbiechten. Satirischer en harder, voor wie de spot onder C'est la vie nog wat scherper wil.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
P.G. Wodehouse
Waarom deze past
Verhalen die beginnen in een kroeg: bij Bril een Frans café vol bouwvakkers, bij Wodehouse een Engelse herberg waar een vaste gast zijn sterkste verhalen opdist. Britse humor op zijn best, uitbundiger dan Brils weemoed.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Waarom deze past
Na het Franse café de voetbaltribune: Herman Koch schreef voor het tijdschrift Hard gras over zijn levenslange voetballiefde. Net als Bril in C'est la vie maakt hij van iets kleins en persoonlijks een stuk dat je in vijf minuten uit hebt.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Redactie Leesradar Bijgewerkt op
