van Hugo Claus
Kenmerkend: literair, psychologisch en langzaam opbouwend.
Waarom deze past
Claus' tweede roman speelt tussen verlopen kunstenaars en draait om innerlijke leegte. Louis Paul Boon schreef met Abel Gholaerts een kunstenaarsroman over een schilder vol angst en twijfel, waarin hij veel van zichzelf legde; net zo onrustig en poëtisch.
Gedeeld: langzaam opbouwend, literair en psychologisch
Waarom deze past
In De hondsdagen lopen feiten, dromen en herinneringen door elkaar. Niña Weijers laat een schrijvende vrouw in een oud pand de sporen van een schilder volgen, en ook daar vervagen de grenzen tussen leven en verbeelding.
Gedeeld: langzaam opbouwend, literair en psychologisch
Waarom deze past
Bij Claus zie je de personages tegelijk van buiten en van binnen. A.F.Th. van der Heijden bouwt daar een spel van spiegels mee, met een man die in de draaideur van een Amsterdams café zijn spiegelbeeld tegenkomt; dromerig en dubbelzinnig.
Gedeeld: langzaam opbouwend, literair en psychologisch
Waarom deze past
De hondsdagen vangt de opgejaagdheid van een jonge man zonder richting. Oek de Jong volgt de eenzelvige Edo Mesch op drie momenten in zijn jeugd, net zo poëtisch en net zo gevoelig voor verlangen en leegte.
Gedeeld: langzaam opbouwend, literair en psychologisch
Waarom deze past
Claus schrijft over een innerlijke onrust die nergens tot rust komt. Jeroen Brouwers legt die onrust in één wachtkamer: een man wacht in een kraamkliniek op de geboorte van zijn kind en dwaalt af in zijn hoofd.
Gedeeld: langzaam opbouwend, literair en psychologisch
Waarom deze past
In De hondsdagen jagen de personages verlangens na die hen leeg achterlaten. Gerard Reve schrijft over een verteller die in Zuid-Frankrijk geobsedeerd raakt door een boerenjongen, met dezelfde mengeling van hartstocht en somberte.
Gedeeld: langzaam opbouwend, literair en psychologisch
Waarom deze past
Claus beschrijft mensen die iets kwijt zijn en niet weten wat. Manon Uphoff maakt daar de kern van haar boek van, met een meisje in een wereld vol onvolwassen mensen die allemaal iets zoeken; poëtisch en schurend.
Gedeeld: langzaam opbouwend, literair en psychologisch
Waarom deze past
De vrouwen in De hondsdagen leven van de liefde en van wat mannen hen geven. Toni Morrison schreef over twee vriendinnen, de rustige Nel en de wilde Sula, die elk een eigen weg kiezen; veel rijker uitgewerkt, net zo raak.
Gedeeld: literair en psychologisch
Waarom deze past
Claus breekt in De hondsdagen de gewone tijdsvolgorde open en laat dromen en herinneringen over elkaar schuiven. Hella Haasse werkt in dit boek met dezelfde techniek, vanuit een paar losse beelden die een schrijfster op reis bijblijven.
Gedeeld: langzaam opbouwend, literair en psychologisch
Waarom deze past
De hondsdagen is een onrustig boek over mensen die nergens wortel schieten. Boeli van Leeuwen schreef over een man die in Venezuela, op zoek naar diamanten, raadselachtig aan zijn eind komt; een Antilliaanse klassieker met dezelfde zoektocht.
Gedeeld: langzaam opbouwend, literair en psychologisch
Waarom deze past
Claus schreef dit vroege boek over opgejaagdheid en verlangen. Jan Wolkers laat twee broers onder één dak wonen tot een Hongaars meisje hun leven ontregelt, en ook daar zet het verlangen alles op scherp.
Gedeeld: langzaam opbouwend, literair en psychologisch
Waarom deze past
In De hondsdagen kun je de personages niet helemaal vertrouwen, ook zichzelf niet. Tessa de Loo vertelt over een scholier die verliefd wordt op een grillig meisje en verstrikt raakt in haar verzinsels; toegankelijker, met dezelfde onrust.
Gedeeld: langzaam opbouwend, literair en psychologisch
Redactie Leesradar Bijgewerkt op
