De God denkbaar is een boek dat drijft op verbeelding en zinsritme, en Nooteboom tekent in deze roman een Nederland met bergen en een wild zuiden. Een sprookjesachtig spel met de werkelijkheid, toegankelijker dan het experiment van Hermans.
Hermans vergeleek zijn boek met een tekenfilm; Grass laat een rat vertellen over het einde van de mensheid, met sprookjesfiguren en een schrijver die alles aanhoort. Even grillig en verwarrend, maar met meer verhaal om je aan vast te houden.
Ook Reve schreef in zijn latere werk proza waarin stijl en ritme belangrijker zijn dan plot, met God altijd ergens in de buurt. Deze roman over een eenzame zondagsschilder is plechtig en geestig, een mooie tegenhanger van De God denkbaar.
Hermans noemde De God denkbaar een misschien godsdienstig boek, en religie en verlangen vloeien ook bij de late Reve in elkaar over. Een barokke, ironische roman die meer draait om de stem van de verteller dan om de gebeurtenissen.
De God denkbaar laat zien hoe ver Hermans durfde te experimenteren met taal. Van der Heijden doet dat met lange, weelderige zinnen in dit deel van De tandeloze tijd, dat net zo veel van je vraagt en net zo veel teruggeeft.
In De God denkbaar volg je vooral een stem die maar doorpraat, en ook de roman van Palmen bestaat grotendeels uit wat één vrouw tijdens haar therapie hardop denkt. Psychologischer en persoonlijker, met dezelfde liefde voor taal.
Gedeeld: langzaam opbouwend, literair en psychologisch
Wie na De God denkbaar zin heeft in een roman die de grens tussen echt en verzonnen opzoekt, vindt die bij Grunberg in een vrouw die alleen online echt lijkt te leven. Eigentijdser, droger en net zo ontregelend.
Een veel lichtere Hermans als tegenwicht: een jonge filosoof windt klokken op in een leeg paleis en ontmoet een vrouw die op een filmster lijkt. Kort en ironisch, maar met dezelfde lol in het onwerkelijke als De God denkbaar.
Gedeeld: met humor, langzaam opbouwend en literair
Mulisch schreef in hetzelfde jaar als De God denkbaar ook proza vol symboliek en vervreemding. Het zwarte licht volgt een klein, verloren mannetje tussen zijn klokken, een korte roman die net als bij Hermans meer suggereert dan uitlegt.
De God denkbaar is Hermans op zijn meest beeldend en raadselachtig. Het debuut van Mulisch uit 1952 is net zo'n weelderig, symbolisch bouwwerk vol verwijzingen, voor lezers die een roman als puzzel willen ervaren.
Hermans vergeleek De God denkbaar met een tekenfilm, en de verhalen van Gogol voelen vaak precies zo, met ambtenaren en duivels die tot karikatuur verworden. Absurd, geestig en verrassend modern.
Gedeeld: met humor, langzaam opbouwend en literair
Na het poëtische experiment van Hermans een Vlaamse roman die ook met vorm en groteske speelt. Claus laat een kleine affaire uitgroeien tot een maalstroom van wonderlijke gebeurtenissen, satirischer en met meer verhaal.