van Cees Nooteboom
Kenmerkend: literair en langzaam opbouwend.
Waarom deze past
Kai en Lucia zijn kinderen van circusartiesten; Margriet de Moor zet haar verhaal in een Amsterdams pension vol jongleurs, danseressen en een goochelaar. Dezelfde wereld van rondreizende artiesten, met een vleugje sprookje en een donkere ondertoon.
Gedeeld: duister, langzaam opbouwend en literair
Waarom deze past
Bij Pamuk leest een student een boek dat zijn leven omgooit en gaat hij op reis door een droomachtig Turkije. In de bergen van Nederland speelt ook met boek-in-boek en een tocht door een verzonnen land; beide romans zijn half verhaal, half bespiegeling.
Gedeeld: langzaam opbouwend, literair en psychologisch
Waarom deze past
In de bergen van Nederland maakt van een saai land een sprookjesdecor; Mulisch maakt van een gewone zaterdag een kosmische tocht. Allebei vroege, eigenwijze Nederlandse romans die de werkelijkheid oprekken tot hij bijna knapt.
Gedeeld: duister, langzaam opbouwend en literair
Waarom deze past
Nooteboom zet een spiegelbeeld van Nederland neer, met bergen in het zuiden. Van der Heijden laat zijn held letterlijk een spiegelbeeld tegenkomen. Wie houdt van dat spel met dubbelgangers, vindt hier een grimmiger, Amsterdamse uitwerking.
Gedeeld: duister, langzaam opbouwend en literair
Waarom deze past
Nootebooms wegeninspecteur schrijft een verhaal dat net zo goed over hemzelf gaat; bij Wieringa probeert een verteller twintig jaar na de dood van een dichter diens leven op papier te krijgen. Twee romans over hoe verhalen ontstaan.
Gedeeld: duister, langzaam opbouwend en literair
Waarom deze past
Stefan Hertmans bouwt drie triptieken rond de eerste blik en de eerste liefde. Net als Nooteboom laat hij vorm en inhoud samenvallen: het boek is zelf een experiment, met de jonge liefde van Kai en Lucia als verwante kern.
Gedeeld: duister, langzaam opbouwend en literair
Waarom deze past
Zowel Nooteboom als Claus vergroot de Lage Landen uit tot iets bizars: de één tot een sprookjesland met een Sneeuwkoningin, de ander tot een groteske klucht rond cultuurambtenaren. Claus is gemener, Nooteboom dromeriger.
Gedeeld: duister, langzaam opbouwend en literair
Waarom deze past
Eén dag uit het leven van klokkenspeler Maurits Akelei, een klein en eenzaam mannetje. Mulisch geeft er, net als Nooteboom in In de bergen van Nederland, een duister en bijna sprookjesachtig randje aan, met symboliek onder elke scène.
Gedeeld: duister, langzaam opbouwend en literair
Waarom deze past
Lucia gaat Kai zoeken en raakt daarbij verzeild in een wereld vol vreemde volwassenen. Uphoff schrijft over net zo'n jonge zoeker, met dezelfde mengeling van sprookje en dreiging; haar Nederland ligt dichter bij het echte, maar voelt even vervreemd.
Gedeeld: duister, langzaam opbouwend en literair
Waarom deze past
Twee broers en een Hongaars meisje onder één dak: een driehoek die bij Wolkers steeds vreemder wordt. Wie in In de bergen van Nederland genoot van de liefde die door iets duisters wordt bedreigd, vindt hier een rauwere, Nederlandse variant.
Gedeeld: duister, langzaam opbouwend en literair
Waarom deze past
Het arme, wilde zuiden uit In de bergen van Nederland heeft iets Vlaams, en Claus laat zien wat daar echt broeit. Zijn familiedag in een dorpspastorie is minder sprookje en meer afrekening, maar net zo duister onder het oppervlak.
Gedeeld: duister, langzaam opbouwend en literair
Waarom deze past
Streuvels laat een paardenknecht van hoeve naar hoeve trekken, door een Vlaams landschap dat bijna mythisch wordt. Het reizen en het landschap als lotsbestemming maken het een klassieke tegenhanger van Nootebooms zwervende kinderen.
Gedeeld: duister, langzaam opbouwend en literair
Redactie Leesradar Bijgewerkt op
