Na Gwen en haar tijdreizen is Silber de logische volgende stap bij Kerstin Gier: dezelfde schrijfster, opnieuw Londen en een meisje dat in een geheim verzeild raakt. Hier dwaalt Liv door dromen in plaats van door eeuwen, met net zoveel droge grappen.
Gwen kreeg een gave die ze nooit gevraagd heeft, en Susannah in Schaduwland ook: zij ziet doden die iets van haar willen. Meg Cabot vertelt dat met dezelfde spottende ik-stem als Gier, alleen ruilt ze het oude Londen in voor zon en strand in Californië.
Het historische Londen waar Gwen telkens in belandt, is hier het hele decor: Tessa komt in 1878 in de stad aan en ontdekt een verborgen wereld onder de nette buitenkant. Cassandra Clare is minder grappig dan Gier, maar de verliefdheid groeit net zo langzaam.
Gedeeld: historische setting, romantisch en toegankelijk
Clary ontdekt op haar vijftiende, net als Gwen op haar zestiende, dat haar familie haar iets heel groots verzweeg. Daarna gaat het snel, in een New York vol schaduwjagers. Meer gevechten en minder komedie dan de Edelsteen-boeken, wel dezelfde vaart.
Gedeeld: familiegeheim, snel tempo en toegankelijk
De ruzies tussen Gwen en de verwaande Gideon zijn voor veel lezers het leukste van de trilogie. Drift draait om dezelfde botsing: Nora ergert zich groen aan Patch, met wie ze moet samenwerken. Becca Fitzpatrick is wat duisterder en neemt de romance serieuzer.
Gwen staat thuis jarenlang in de schaduw van de verwende Charlotte, en Cinder telt bij haar stiefmoeder ook nauwelijks mee. Marissa Meyer bouwt daar een vlot sprookje in sciencefictionjasje omheen, met een geheim over wie de monteur uit Nieuw-Beijing eigenlijk is.
Gedeeld: familiegeheim, snel tempo en toegankelijk
Ook Rose Hathaway is een tiener die van volwassenen te horen krijgt wat haar taak is, en die zich daar met veel lef tegen verzet. Richelle Mead geeft haar dezelfde brutale mond als Gwen, alleen slaat Rose sneller terug.
Een stap volwassener dan de Edelsteen-boeken, met hetzelfde gekibbel tussen twee mensen die elkaar eigenlijk niet horen te mogen: heks Lou en een heksenjager. Shelby Mahurin zet het in een fantasiestad waar heksen worden vervolgd, dus het gevaar is groter.
Wat Gwen overkomt, een gave die alles op zijn kop zet, overkomt in De dysasters ook Foster en Tate. P.C. en Kristin Cast houden het luchtig en snel, met een Amerikaanse highschool als thuisbasis in plaats van een Londense school.
Gwen heeft haar beste vriendin Leslie als vaste steun bij elk geheim; in Tattoo draait alles om zo'n hechte vriendinnenclub. Vier meiden zien hun voorbereidingen voor een feest op school uitlopen op iets bovennatuurlijks. Korter en lichter dan Gier, met dezelfde humor.
In Machtsspel gaat Susannah verder met haar werk als Nachtwaker, en dat blijft net zo ongemakkelijk als Gwens tijdsprongen. Wie de grappige toon van Gier mist, vindt die hier terug, met een dode die zich niet zomaar laat helpen.
Zonder magie, maar met het eerlijke verliefdheidsgedoe dat Gwen ook zo herkenbaar maakt: Levi is veertien en ineens interessant voor het mooiste meisje van school. Wilma Geldof schrijft het kort en grappig, een goede keus voor de jongste Gier-lezers.