Dashner zelf, in een nieuwe reeks: Michael is gamer en hackt zich door het VirtNet, tot de regels daar ineens echt gaan tellen. Net zo snel en wantrouwig als de laatste test van WICKED, met een virtuele wereld in plaats van een doolhof.
Ook dit is een slotdeel van een reeks over jongeren die zonder volwassenen moeten overleven, hier onder de koepel van Perdido Beach. Grant is net zo snel en spannend als Dashner, maar begin bij het eerste deel van Gone.
Thomas gelooft geen woord meer van wat WICKED hem vertelt, en Todd merkt in Prentisstown dat de mannen om hem heen iets groots verzwijgen. Ness is rauwer en literairer, met hetzelfde tempo en een hond die meepraat.
Het is 2048 en het Collectief bepaalt alles, een systeem dat net zo weinig uitlegt als WICKED. Bakhuis schrijft een Nederlandse dystopie met korte hoofdstukken en veel spanning.
Een nabije toekomst met strenge regels, en wie ze breekt verdwijnt: Mous schrijft net als Dashner over een organisatie die meer weet dan ze zegt. Nederlands, korter en direct, met een hoog tempo.
Een instituut waar iets niet klopt en een jongen die erachter moet komen wat: Alex Rider zit undercover op een kostschool in de Alpen. Horowitz is lichter en meer spionage, maar het tempo is net zo hoog.
Een groep vrienden die samen een geheim moet uitzoeken en daarbij op zichzelf is aangewezen, zoals de jongens uit de Laar. Reichs schrijft forensischer en minder grimmig, met wetenschapsnerds op een eiland.
Een ver toekomstbeeld waarin Nederland deels is verdwenen onder het water: Hartman schreef het lang voor de Laar van Dashner bestond. Ouder en rustiger van toon, met de spanning van een wereld die op zijn kop staat.
Elisabeth wordt wakker op een verlaten luchthaven, zonder te weten wat er precies gebeurde, net als Thomas die zijn geheugen kwijt is. Sax schrijft een Vlaamse dystopie die net zo grimmig is, met een kleine groep overlevenden.
In de toekomst van Haig nemen machines die op mensen lijken het werk over, en Audrey moet uitzoeken wie ze kan vertrouwen. Iets rustiger dan Dashner, maar met dezelfde vraag wat echt is en wat gemaakt.
Een geheim spel met hoge inzet en jongeren die niet weten wie de regels maakt: Bakhuis zet dat neer in het Nederlandse Westerveen. Korter en realistischer dan Dashner, met hetzelfde wantrouwen.
Darren reist als leerling van een vampier mee met een freakshow, en ook hij moet uitzoeken wie hij nog kan vertrouwen. Shan is duister en griezelig in plaats van dystopisch, met dezelfde korte, snelle hoofdstukken.