Een illegaal spel met een grote pot geld, maar dan in het slaperige Amerikaanse stadje Carp, waar eindexamenleerlingen elke zomer hun moed bewijzen. Lauren Oliver mikt op dezelfde vraag als Bakhuis: hoe ver ga je als iedereen kijkt?
Wie na de hazenmaskers in de oude gevangenis meer Bakhuis wil, kan door naar 2048: een Collectief, een Muur en jongeren die live op tv gestraft worden. Grimmiger en dystopisch, met dezelfde korte hoofdstukken.
Tess denkt het Feest zelf in de hand te hebben, Vesper denkt dat ze op vakantie gaat. Maren Stoffels laat net als Bakhuis een plek die vrijheid belooft omslaan in een val, op een groot schip in plaats van een gevangenis.
Een groepje vrienden op een plek waar niemand ze hoort, en iemand buiten die de regels bepaalt. Holly Jackson schrijft het net zo strak als de laatste afrekening, met een camper als gevangenis in plaats van oude cellen.
Een maatschappij waar wie de regels breekt verdwijnt, een Organisatie die terugkomt om de regels van de Afrekening te handhaven. Mirjam Mous schrijft meer sciencefiction dan Bakhuis, maar met hetzelfde gevoel dat iemand anders de touwtjes heeft.
Een feest dat geweld oplevert bij Bakhuis, een schooldag die eindigt in een aanval bij Marlies Slegers. Allebei vertellen ze kort en Nederlands over tieners die ineens met de gevolgen van geweld moeten leven.
Gemaskerde figuren en een geheime organisatie: wie daar bij Bakhuis van genoot, krijgt bij Anthony Horowitz een tienerspion op een afgelegen kostschool. Meer actie en gadgets, net zo snel en toegankelijk.
Tess wil bij een groep horen, Simon wil een avond feesten en gaat te ver. Elle van den Bogaart laat net als Bakhuis zien hoe één nacht uit de hand loopt, realistischer en zonder maskers.
Een paar meiden die iets oprakelen wat beter begraven kon blijven: Tess met het Feest, Laura met haar tarot en zwarte magie. Mirjam Mous houdt het kort en spannend, met een vriendschap die onder druk komt te staan.
Opgesloten op een plek waar je niet weg kunt, met mensen die je niet kiest: Tess in een oude gevangenis, Elisabeth op een verlaten luchthaven na een ramp. Aline Sax maakt er een dystopie van, net zo beklemmend.
Iemand die je al een tijd in de gaten houdt en precies weet wat je doet, zo voelt de Organisatie in het vervolg op Zes seconden. Maren Stoffels maakt van dat onbehagen een heel boek, kort en in een ruk uit te lezen.
Tess en haar nieuwe vrienden zoeken het gevaar op in een gevangenis die gesloopt wordt; Kathy Reichs stuurt haar jonge wetenschappers een verboden lab in. Meer speurwerk en biologie dan Bakhuis, met dezelfde vriendengroep die samen in de nesten raakt.