Ook hier tikt een klok naar het einde van alles: heks Agnes Nutter voorspelde de ondergang voor aanstaande zaterdag. Pratchett schreef het samen met Neil Gaiman, en net als in De dief van tijd springt het verhaal tussen een hele stoet vertellers heen en weer.
Gedeeld: met humor, meerdere vertellers en snel tempo
Waar de Monniken der Geschiedenis de tijd draaiende houden, probeert Carl vooral de volgende verdieping te halen van een kerker die tegelijk een intergalactische realityshow is. Grover en sneller dan Pratchett, maar de absurde logica van die wereld voelt verwant.
Richard Mayhew stapt vanuit een kantoorbaan een verborgen Londen onder de straten binnen. Gaiman schreef Hoge omens samen met Pratchett, en dat merk je: dezelfde droge grappen over gewone mensen die verdwalen in iets dat veel groter is dan zij.
Geralt ruimt tegen betaling monsters op, in korte verhalen die oude sprookjes binnenstebuiten keren. Grimmiger dan de Schijfwereld, maar met dezelfde ironische knipoog naar de vaste figuren van de fantasy.
Garion groeit op als boerenjongen onder het strenge oog van tante Pol en wordt dan een wereld vol profetieën in getrokken. Eddings schrijft klassieke fantasy, maar zijn personages bekvechten zo geestig dat de humor nooit ver weg is.
Een vechtersbaas die zijn vak beu is, een verminkte folteraar en een ijdele officier: Abercrombie wisselt net zo vaak van verteller als Pratchett hier doet. Zijn humor is zwarter en zijn wereld bloediger, dus kies dit als je de spot met helden scherper wilt.
Gedeeld: met humor, epische wereld en meerdere vertellers
Een huisvrouw met twee kinderen blijkt een verleden als demonenjager te hebben, en dat houdt ze angstvallig voor haar gezin geheim. Lichter en vlotter dan De dief van tijd, met dezelfde lol in het botsen van het alledaagse met het bovennatuurlijke.
Een woestijngod dwingt twee stammen die elkaar al eeuwen haten tot een verbond, en dat loopt precies zo stroef als je verwacht. Weis speelt met goden die zich met mensen bemoeien, een thema dat ook Pratchett graag op de hak neemt.
Gedeeld: met humor, epische wereld en meerdere vertellers
Vijf Canadese studenten volgen een tovenaar naar Fionavar, de eerste van alle werelden. Kay neemt mythen veel serieuzer dan Pratchett, maar ook hij verdeelt het verhaal over een hele groep en laat enorme krachten op kleine mensen botsen.
Gedeeld: epische wereld, meerdere vertellers en snel tempo
Onder een onsterfelijke Opperheer valt er as uit de lucht en hangt er elke nacht mist. Sanderson bouwt een strak plan rond een groep dieven en een slim magiesysteem: minder grappig dan de Schijfwereld, wel net zo vindingrijk.
Gedeeld: epische wereld, meerdere vertellers en snel tempo
Wie lachte om de Monniken der Geschiedenis die de tijd rondpompen, kan ook lachen om een Amerikaanse lerares die zich via een oude pot in Partholon terugvindt en er voor godin moet spelen. Romantischer, met dezelfde nuchtere blik op goden en hun rituelen.