Zoals Niemans en Karim in De bloedrode gletsjer jagen op een moordenaar buiten elk gewoon patroon, zoekt het team van Arne Dahl in Kentucky Killer iemand die de werkwijze kopieert van een Amerikaanse moordenaar die al jaren dood is. Internationaler en meer teamwerk dan bij Grangé.
Wie bij De bloedrode gletsjer de rauwe speurders waardeerde, ontmoet in Tot op het bot Lincoln Rhyme, een verlamde forensisch expert in New York. Jeffery Deaver laat een dader raadselachtige aanwijzingen achterlaten en houdt het tempo net zo hoog als Grangé, met meer nadruk op sporenonderzoek.
De bloedrode gletsjer wisselt tussen Niemans en Karim tot hun sporen elkaar raken. Nulpunt doet iets vergelijkbaars met een Noorse politieman en een journaliste die elk hun eigen weg naar de waarheid zoeken. Minder bloederig dan Grangé, wel net zo strak verteld.
Na De bloedrode gletsjer is De onbekende van Jørn Lier Horst een goede keus: ook hier een gruwelijke vondst in de natuur en een politieonderzoek vanuit meerdere perspectieven. Het slachtoffer lijkt het werk van een moordenaar die al jaren vastzit, wat het speurwerk extra lastig maakt.
Anne Holt werkt in Wat nooit gebeurt met een duo, net als Grangé in De bloedrode gletsjer: inspecteur Yngvar Stubø en profiler Inger Johanne Vik. Ook hier een reeks moorden met een symbolische lading, maar met meer aandacht voor het gezinsleven van de speurders en iets minder bloed.
De bloedrode gletsjer heeft een dader die met griezelige precisie werkt; dat geldt ook voor De chirurg van Tess Gerritsen, waarin een moordenaar in Boston vrouwen in hun slaap overvalt. Rechercheur Jane Rizzoli is net zo eigenwijs als Niemans, al is de setting stedelijk en Amerikaans.
Yrsa Sigurðardóttir geeft je na De bloedrode gletsjer weer een koude, noordelijke setting, nu in IJsland. Het politieonderzoek in Reykjavik is net zo grimmig als dat van Niemans en Karim, maar rustiger opgebouwd en met meer ruimte voor de mensen rond de zaak.
Net als De bloedrode gletsjer springt Verzwegen tussen meerdere vertellers en sporen die pas later samenkomen. Kristina Ohlsson begint bij een dominee en zijn vrouw die dood in hun Stockholmse flat liggen; Fredrika Bergman en haar team zoeken met meer geduld en minder geweld dan Niemans.
Gedeeld: meerdere vertellers, politieonderzoek en spanning
Wie de harde, onconventionele aanpak van Niemans in De bloedrode gletsjer kon waarderen, vindt in Tom Thorne een Londense rechercheur van hetzelfde slag. In Levenloos onderzoekt hij een reeks gewelddadige moorden op daklozen. Grauwer en stedelijker dan Grangés berglandschap.
In vredesnaam van Daniëlle Hermans deelt met De bloedrode gletsjer een reeks rituele moorden op plekken die iets betekenen, hier kerken in Utrecht. Een Nederlandse politieroman die net zo duister begint, met een kleiner decor dan de Franse bergen.
Bij Grangé weegt in De bloedrode gletsjer het verleden van de hoofdpersonen zwaar, en Lisa Jackson zet een vrouw met een traumatische jeugd in het midden. Haar boek is Amerikaanser en heeft meer romantische spanning, maar de sfeer rond het moordonderzoek is even somber.