van Toon Hermans
Kenmerkend: korte hoofdstukken, met humor en toegankelijk.
Waarom deze past
Bij Clownerietjes verandert een woord van betekenis door het plaatje ernaast; in De klank van de lach speelt Toon Hermans hetzelfde spel met alleen taal: rijm, woordspelingen en de klank van woorden. De tekenaar en de dichter Hermans, naast elkaar te lezen.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Waarom deze past
Wie in Clownerietjes vooral genoot van het spel met woorden, leest bij Thomas Verbogt columns over waaiwoorden: taal die via de krant en de straat binnenwaait en weer verdwijnt. Geen tekeningen, wel dezelfde liefde voor het woord dat net anders valt.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Waarom deze past
Clownerietjes leeft van het onverwachte beeld, en weinig beelden zijn zo onverwacht als een kangoeroe die bij je intrekt. Marc-Uwe Kling maakt er korte hoofdstukken van die elk eindigen op een grap, met meer maatschappijkritiek dan Hermans ooit tekende.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Waarom deze past
Hermans had een tekening en een onderschrift nodig, Paulien Cornelisse een paar alinea's: over kattenluikjes, barista's en doucheputjes. Haar korte stukken hebben dezelfde scherpte als zijn cartoons, soms bijna kinderlijk verwonderd.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Waarom deze past
Toon Hermans haalde zijn cartoons uit het gewone leven, en Sylvia Witteman haar columns ook. Waar Hermans het bij een plaatje en een regel houdt, redeneert zij elk alledaags vraagje door tot het onzinnig wordt. Spottender, even herkenbaar.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Waarom deze past
Clownerietjes verzamelt het beste uit jaren tekenwerk, Opwaartse drukte het beste uit de wekelijkse columns die Daphne Deckers vanaf 2000 voor De Telegraaf schreef. Allebei snel gelezen, met een grap of observatie per stukje.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Waarom deze past
De figuren in de cartoons van Hermans hadden met een paar lijnen genoeg. Herman Pieter de Boer geeft zijn vreemde personages meer ruimte in een stapel korte verhalen, maar de gekte is verwant. Voor wie na de tekeningen meer wil lezen.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Waarom deze past
Clownerietjes is humor zonder venijn, en dat is ook het geheim van Wodehouse. In deze verhalen redt een bediende zijn hulpeloze baas steeds weer uit de nesten. Langer en Engelser dan een cartoon, maar je glimlacht op dezelfde manier.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Yvonne Kroonenberg
Waarom deze past
Yvonne Kroonenberg schreef een opvoedboek voor eigenaren van een hond die niet luistert, en maakte er vooral een grappig boek van. Net als Clownerietjes lees je het in korte stukjes, elk met een droge clou.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Waarom deze past
In zijn eerste verhalenbundel verzamelt Nico Dijkshoorn stukken uit tien jaar schrijven. Waar Hermans het in Clownerietjes met één tekening en een paar woorden doet, heeft Dijkshoorn een paar alinea's nodig, met dezelfde scherpe blik op gewone dingen.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Waarom deze past
Negentien korte verhalen van Toon Kortooms over miljonairs en hun gierigheid: elke schets is een karikatuur die ook als cartoon had gekund. Ouderwets Nederlands in de beste zin, net als het werk van Toon Hermans, om stukje voor stukje te lezen.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Waarom deze past
Een boekje dat je net als Clownerietjes in een paar momenten uit hebt. Herman Pieter de Boer schreef het als lichte kost tegen een grauwe dag, met elf korte verhalen die geen ander doel hebben dan je laten glimlachen.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Redactie Leesradar Bijgewerkt op
