van Toon Hermans
Kenmerkend: korte hoofdstukken, met humor en toegankelijk.
Waarom deze past
De klank van de lach kiest de grappigste taalspelletjes; in het Groot versjesboek staan meer dan 450 verzen van Toon Hermans, ook de stillere over natuur en mensen. Wie de woordgrappen proefde, krijgt hier het hele palet.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Waarom deze past
Rijm dat je op het verkeerde been zet, woordspelingen die pas bij de laatste regel vallen: Herman Finkers deelt met Hermans het plezier van taal als speelgoed. Zijn versjes en liedteksten zijn nog absurder en droger van toon.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Waarom deze past
Voor wie bij De klank van de lach vooral om het rijm moest lachen: Hans Dorrestijn bouwt zijn liedjes op dezelfde manier, met een klinkende slotregel als clou. Het verschil is de stemming, want waar Hermans opgewekt blijft, zingt Dorrestijn over een huwelijk dat op instorten staat.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Waarom deze past
De klank van de lach draait om plezier in rijm, en dat plezier heeft ook Hans Dorrestijn, al kiest hij zwaardere onderwerpen. Deze keuze uit zijn dierenteksten leest als een bestiarium van een somber man met gevoel voor humor.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Waarom deze past
Hermans en Dijkshoorn delen een liefde voor het korte gedicht dat met één woord kantelt. Bij Dijkshoorn rijmt het zelden en is de toon droger, maar ook deze dikke bundel leest het best in kleine porties, telkens één of twee.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Waarom deze past
Wie in De klank van de lach het speelse taalgebruik waardeerde, vindt bij Jaap Robben een jonge schrijver met hetzelfde plezier in woorden. Zijn debuut is een rommelzak van versjes, grapjes en kleine stukjes, ideaal om tussendoor te lezen.
Gedeeld: met humor, snel tempo en toegankelijk
Waarom deze past
De klank van de lach speelt met hoe woorden klinken; Thomas Verbogt kijkt naar welke woorden plots overal opduiken en waarom. Columns voor wie na de gedichten van Hermans nog meer zin heeft in taalplezier, rustiger en beschouwender van toon.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Waarom deze past
Marc-Uwe Kling haalt zijn grappen niet uit rijm maar uit dialoog: zijn communistische kangoeroe heeft op alles een gevat antwoord. Wie bij Hermans om de snelle wending lachte, vindt hier korte hoofdstukken die steeds op een droge clou eindigen.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Waarom deze past
Sue Townsend is bij ons vooral bekend van Adriaan Mole, maar in deze columns spreekt ze zelf. Haar droge Engelse humor ligt dicht bij de taalgrappen van Hermans: kort, onverwacht en vaak met een randje zelfspot.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Waarom deze past
Sylvia Witteman schrijft over het moederschap met drie jonge kinderen, en haar humor zit net als bij Hermans in de precieze woordkeus. Columns in plaats van gedichten, maar ook een boek waaruit je stukjes wilt voorlezen aan wie naast je zit.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Waarom deze past
De titel is bijna een taalspelletje van Hermans zelf. Herman Pieter de Boer vult deze bundel met gekke figuren, zoals een menselijke kanonskogel, in korte verhalen die je om de woorden net zo goed leest als om wat er gebeurt.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Waarom deze past
Ook Paulien Cornelisse is vooral iemand die naar taal luistert, en in deze korte stukken past ze dat oor toe op kattenluikjes en verstopte doucheputjes. Proza met de timing van een conferencier, net als de gedichten in De klank van de lach.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Redactie Leesradar Bijgewerkt op
