Waarom deze past
Kim Stone kijkt in Bloedlijn naar een messteek die zo precies is dat het geen paniek kan zijn geweest. Ook Harry Hole leest een moordenaar aan de hand van zijn vaste gewoontes, maar Nesbø maakt het Noors, somberder en dikker dan de Black Country-boeken.
Gedeeld: politieonderzoek en duister
Waarom deze past
Een moord die eruitziet als iets anders, en een speurder die als enige het patroon ziet: dat bindt Bloedlijn aan dit Washington Poe-boek. Craven schrijft net zo vlot als Marsons, met een kortere lont en droge Cumbrische humor.
Gedeeld: politieonderzoek en spanning
Waarom deze past
Een keurige burger en een verslaafde met precies dezelfde wond: in Bloedlijn moet Kim Stone een verband vinden dat er niet lijkt te zijn. Bij Patterson pakken een rechercheur, een patholoog, een journalist en een aanklager samen zo'n raadsel aan, in hoofdstukken van een paar bladzijden.
Gedeeld: politieonderzoek en spanning
Waarom deze past
In het Engels heten beide boeken bijna hetzelfde, en dat is niet de enige overeenkomst: ook Tom Thorne zoekt een verband tussen slachtoffers die niets gemeen lijken te hebben. Billingham schrijft grauwer en cynischer dan Marsons, maar je wilt net zo graag weten hoe het zit.
Gedeeld: politieonderzoek en spanning
Waarom deze past
Waar Kim Stone de overval die verkeerd afliep niet vertrouwt, wantrouwt Kay Scarpetta het eerste beeld van een dode journalist. Cornwell neemt je mee in het sectiewerk in Virginia, een andere hoek dan het straatwerk van Marsons.
Gedeeld: politieonderzoek, spanning en toegankelijk
Waarom deze past
De precisie van de steek in Bloedlijn doet denken aan de dader in De chirurg, die te werk gaat als een arts. Gerritsen weet als oud-arts precies hoe dat eruitziet, en zet tegenover hem de felle Jane Rizzoli, die veel van Kim Stone weg heeft.
Gedeeld: politieonderzoek en spanning
Waarom deze past
Tom Thorne loopt in dit deel weer in uniform, en net als Kim Stone moet hij met weinig steun een dader vinden die niemand anders ziet. Billingham laat de nachtelijke straten van Londen voelen zoals Marsons de Black Country.
Gedeeld: politieonderzoek, duister en spanning
Waarom deze past
Val McDermid voegt aan de klopjacht van Bloedlijn een psychologisch profiel toe: Tony Hill kruipt in het hoofd van de dader terwijl Carol Jordan de straat op gaat. Duisterder en gedetailleerder, maar met hetzelfde duo-gevoel als Kim en Bryant.
Gedeeld: politieonderzoek en duister
Waarom deze past
In Bloedlijn twijfelt alleen Kim Stone aan het verhaal van één toevallige dader; Harry Bosch staat in Los Angeles voor de omgekeerde vraag: had hij destijds de juiste man? Connelly combineert een rechtbankdrama met een klassiek politieonderzoek.
Gedeeld: politieonderzoek en duister
Waarom deze past
De moordenaar in Bloedlijn werkt met chirurgische rust; de dader bij Chris Carter laat zijn slachtoffers juist als een boodschap achter. Robert Hunter is in Los Angeles minder heetgebakerd dan Kim Stone, maar de scènes zijn een stuk bloediger, dus hou je maag paraat.
Gedeeld: politieonderzoek en duister
Redactie Leesradar Bijgewerkt op
