Ook van Uris en uit dezelfde jaren na 1945: waar Armageddon in het verwoeste Berlijn blijft, trekt Exodus naar de Britse kampen op Cyprus en de tocht naar Palestina. Dezelfde mix van politiek, militairen en persoonlijke verhalen, met nog meer emotie.
De Amerikaanse militairen in Armageddon moeten de koude oorlog in. Michener neemt die draad op aan boord van een vliegdekschip voor de Koreaanse kust, met een reservist die zijn burgerleven opnieuw moet opgeven. Kort en zakelijk, met dezelfde nuchtere blik op dienstplicht.
Dezelfde stad, een paar jaar eerder: Armageddon kijkt naar Berlijn na de val, Fallada naar Berlijners in 1940. Het echtpaar Quangel verliest zijn zoon en begint een eigen klein verzet. Waar Uris de grote politiek volgt, zit Fallada dicht op twee gewone mensen.
Armageddon gaat over de vraag wie een kapotte stad overeind houdt; Een halve gele zon over mensen die een nieuw land zien ontstaan en weer bedreigd zien worden. Adichie volgt huisknecht Ugwu en de rijke Olanna in het Nigeria van de jaren zestig, persoonlijker dan Uris en net zo politiek.
Gedeeld: emotioneel, historische setting en oorlog
Het hart van Armageddon is een ingesloten stad die moet overleven. Tessa de Loo vertelt een Nederlandse versie van zo'n beleg, vier eeuwen eerder, met een weduwe die zich niet bij de honger neerlegt. Kleiner en vrouwelijker dan Uris, met evenveel koppigheid.
Uris laat officieren een verwoeste stad besturen terwijl een nieuwe macht oprukt; Boelgakov zit in Kiev, winter 1918, bij een familie die nog trouw is aan de gevallen tsaar. Minder militaire logistiek, meer huiselijk leven terwijl buiten de macht van hand tot hand gaat.
Gedeeld: emotioneel, historische setting en oorlog
Armageddon begint als een oorlog voorbij is; Stefan Brijs gaat naar de eerste weken van een andere, als Londense jongens in de rij staan om soldaat te worden. Zijn hoofdpersoon is daar eigenlijk te jong voor. Een rustiger, gevoeliger roman dan die van Uris.
Gedeeld: emotioneel, historische setting en oorlog
Waar Armageddon pas begint als de oorlog voorbij is, zit Mendes er vanaf 1939 middenin: de Joodse tiener Bram Meijer ziet Antwerpen bezet worden. Een Vlaamse oorlogsroman met vaart, als voorgeschiedenis bij de puinhoop die Uris beschrijft.
Waar Uris de bezetting van Duitsland van bovenaf beschrijft, schrijft Jan Wolkers over het bezette Nederland vanuit een jongen die zich schuilhoudt voor de Duitse arbeidsdienst. Rauw, zintuiglijk en kort, met een hoofdpersoon die vooral met zichzelf worstelt.
Armageddon draait om grote mogendheden die het lot van een stad bepalen. Rachida Lamrabet kijkt naar de keerzijde van koloniale macht: een Marokkaanse jongen die in een Europese loopgravenoorlog belandt, ver van huis. Klein, poëtisch en over een vergeten stuk geschiedenis.
Armageddon begint als Duitsland verslagen is; Keuls gaat terug naar het Den Haag van 1940 en kijkt door de ogen van een jongetje wiens vader musicus is. Toegankelijker en kleiner dan Uris, met de bezetting gezien van onderop in plaats van vanuit het hoofdkwartier.
Uris laat zien hoe de geallieerden vlak na 1945 met een verslagen Duitsland omgaan. Mendes kijkt veertig jaar later: in de DDR zit een kampoverlevende aan een feestdis, en daar komt zijn oorlog terug. Een spannend boek over wat nooit helemaal verwerkt wordt.