21 lessen kijkt naar het heden; Homo Deus was Harari's blik op de toekomst, met mensen die zichzelf tot goden willen verbeteren en algoritmes die ons beter kennen dan wijzelf. Het middelste deel van zijn drieluik, net zo prikkelend.
Wie in 21 lessen merkt dat Harari steeds terugvalt op dezelfde basisgedachte, dat mensen samenwerken via verzonnen verhalen, vindt in Sapiens waar die vandaan komt. Een langere geschiedenis van de mens, even vlot en vol stellingen.
Harari zoekt in 21 lessen houvast in een tijd van nepnieuws en slimme machines; Matt Haig zoekt het voor je eigen hoofd. Korte hoofdstukken, toegankelijk en persoonlijk, over hoe je kalm blijft als de wereld te hard gaat.
John Green doet net als Harari een poging om het heden te begrijpen, maar in korte essays die elk eindigen met een cijfer. Persoonlijker en grappiger, en net zo goed in kleine stukjes te lezen.
Gedeeld: toegankelijk, korte hoofdstukken en literair
Wie bij 21 lessen genoot van de korte, scherpe hoofdstukken over nationalisme en politiek, vindt bij Max Pam twintig jaar columns en essays over Nederland. Minder wereldwijd, meer eigen land, met een eigenzinnige pen.
Gedeeld: korte hoofdstukken, toegankelijk en literair
Harari wijdt in 21 lessen hoofdstukken aan religie en terrorisme; Max Pam schreef een heel boek over die vragen, aangezet door de dood van Theo van Gogh in 2004. Filosofisch maar toegankelijk, en dicht op de Nederlandse discussie.
21 lessen gaat over de vragen die iedereen bezighouden; Claudia de Breij pakt de Nederlandse versie daarvan, van vrijheid van meningsuiting tot kunstsubsidie, en geeft er haar eigen antwoord op. Luchtiger en grappiger, in korte stukken.
Een eeuw voor Harari schreef G.K. Chesterton al korte, puntige essays over de grote vragen van zijn tijd. Wie in 21 lessen hield van een denker die stelling neemt en je laat nadenken, vindt hier een klassieke voorganger met veel humor.
Gedeeld: korte hoofdstukken, literair en toegankelijk