Homo Deus kijkt vooruit, Sapiens kijkt terug: samen vormen ze één groot verhaal. Wie wil begrijpen waarop Harari zijn toekomstbeeld baseert, leest hier hoe onze soort zich in een paar honderdduizend jaar opwerkte.
Gedeeld: toegankelijk, historische setting en met humor
Harari stelt dat de mens zelf goddelijke macht nastreeft; Provoost onderzoekt wat geloof en een goddelijk plan nog betekenen voor wie niet gelooft. Persoonlijker en beschouwender, een goed tegenwicht voor Harari's grote lijnen.
Waar Harari met technologie de toekomst in kijkt, kijkt Wieringa naar de klimaatcrisis en wat die met ons toekomstbeeld doet. Een kort, scherp essay dat dezelfde vraag stelt als Homo Deus: wat voor mensheid blijft er over?
Harari leest de geschiedenis om de toekomst te begrijpen; Van Dis doet dat met het Nederlandse koloniale verleden. Een fel essay, kleiner van onderwerp maar even prikkelend voor wie houdt van een denker die geijkte verhalen ter discussie stelt.
Gedeeld: toegankelijk, literair en historische setting
In Homo Deus voorspelt Harari dat data en technologie de rol van oude religies overnemen. Pam gaat de tegenovergestelde kant op en duikt juist in de oude godsdiensten zelf; een persoonlijke speurtocht die goed past naast Harari's grote theorie.
Gedeeld: toegankelijk, historische setting en met humor
Harari vraagt zich af wat er overblijft van God als de mens zelf naar onsterfelijkheid grijpt. Kluun legt de grote vragen over God en de dood voor aan allerlei denkers; lichter en speelser, maar over hetzelfde terrein.
Homo Deus waarschuwt voor een toekomst vol algoritmes die ons beter kennen dan wijzelf. Haig zoekt naar manieren om in die schermrijke wereld menselijk te blijven; persoonlijker en geruststellender dan Harari.
Net als Harari stelt Claudia de Breij ongemakkelijke vragen over waar onze samenleving heen gaat, al blijft ze dichter bij huis. Grappiger en persoonlijker, met dezelfde lust om ingesleten denkbeelden open te breken.