Iris wordt al jaren achtervolgd door een oude studievriend die haar niet loslaat, en precies dat soort fixatie staat centraal in Obsessie van Ruth Rendell. Rendell kruipt dieper in het hoofd van degene die niet kan stoppen, wat het psychologisch scherper maakt.
Net als Iris voelt Ashley Patterson zich bekeken door iemand die ze niet kan plaatsen. Sidney Sheldon houdt het tempo hoog en legt de nadruk meer op het onderzoek dan op de romantiek, met een heldin die steeds minder grip houdt.
Een vrouw met haar leven op orde die toch het gevoel heeft dat het verleden haar inhaalt: Jess Koster bij Joy Fielding lijkt in dat opzicht op Iris. Fielding maakt het donkerder en Amerikaanser, met een aanklager in plaats van een boekhandelaar.
Iris kan in Zomerzin geen kant op zodra die oude studievriend opduikt, en Marelle Boersma vangt dat opgejaagde gevoel ook. Haar hoofdpersoon heeft minder vrienden om zich heen dan de boekhandelaar van Van Vuuren, dus staat ze er nog eenzamer voor.
Moedwil is een andere Van Vuuren met een vrouw die haar leven opnieuw inricht en merkt dat niet iedereen om haar heen het goed met haar meent. De opbouw is net zo rustig en herkenbaar als in Zomerzin, alleen zonder de zomerse retraite.
Zomerzin laat zien hoe lang een vervelende ervaring uit je studietijd kan doorwerken. Hilde Vandermeeren schrijft over een vrouw die daar ook nooit helemaal vanaf kwam, compacter en grimmiger dan Van Vuuren, met een Vlaamse toets.
Bij Joy Fielding staat Joanne Hunter er net als Iris op een moeilijk moment alleen voor, terwijl haar beste vriendin zich vreemd begint te gedragen. Fielding houdt het dicht bij huis, met vriendschap als onzekere factor.
Iris wordt lastiggevallen door iemand met wie ze vroeger optrok, en in Disclosure maakt een oud-geliefde het leven van de hoofdpersoon zuur. Michael Crichton verplaatst die spanning naar een techbedrijf, zakelijker en met omgedraaide rollen.
Zomerzin mengt een prille romance met een dreiging uit het verleden, en Jayne Ann Krentz doet dat ook, met meer nadruk op de liefde. Ook hier speelt de wereld van zelfhulp en motivatie mee, wat goed aansluit na een spirituele zomerweek.
Iris ziet in haar zomerweek iemand terug die ze liever nooit meer had gezien; Lacey Farrell ziet iets wat ze nooit had mogen zien. Mary Higgins Clark maakt er een vlotte vluchtthriller van, met romantiek op de achtergrond.
Esther Verhoef schrijft net als Van Vuuren over gewone Nederlanders die in een spiraal terechtkomen. Lieve mama is wat steviger en speelt in een gezin, maar de stap voor stap groeiende dreiging zal lezers van Zomerzin bekend voorkomen.
Ook Dean Koontz schreef een boek over iemand die zich niet kan losmaken van een persoon die te veel aandacht geeft. Jouw hart is van mij is griezeliger en Amerikaanser dan Zomerzin, maar de vraag hoe je zo iemand afschudt is dezelfde.