Belle ligt in bed en ziet het leven om haar heen gewoon doorgaan. Aline Sax laat een lantaarnaansteker elke avond bij mensen naar binnen kijken, net zo'n toeschouwer van andermans leven. Stiller en poëtischer dan het tragikomische Ziek.
Rond het bed van Belle stapelen de tegenslagen zich op, en toch blijft er gelachen worden. Sanne Rooseboom geeft haar heldin ook een hele berg ellende, maar zet daar spanning en een beetje toverij tegenover. Voor wie na Ziek iets avontuurlijkers zoekt.
In Ziek is opa het lichtpunt dat Belle aan het lachen houdt. Erna Sassen schreef een heel boek rond zo'n innige band tussen kleinkind en grootvader, met humor die net zo makkelijk naast verdriet staat als bij Samson.
Ziek stelt de grote vragen zonder ze zwaar te maken. Sjoerd Kuyper doet hetzelfde voor jongere kinderen: Robin vuurt vragen over God af op zijn opa, die er veel van weet. Kort, warm en verrassend wijs.
Belle leert in Ziek dat het leven niet altijd eerlijk is, en Josje ontdekt bij Sjoerd Kuyper hetzelfde via de dieren om haar heen. Twee bekroonde schrijvers die over dood en leven durven te schrijven voor kinderen, zonder het donker te maken.
Belle wil rennen en dansen maar kan haar bed niet uit; de jongen van Aline Sax klimt op een dak om zijn gedachten te ontvluchten. Allebei verhalen over een kind dat vastzit, het ene met humor, het andere ingetogen.
Mama houdt in Ziek dingen achter om Belle te sparen. Ook bij Özcan Akyol voelt een kind hoe de stemming thuis omslaat als een broer ziek is. Kort, eerlijk en warm, met een gezin dat het samen moet doen.
Belle is geen braaf ziek meisje: ze heeft meningen over iedereen om haar bed. Wie daarvan genoot, houdt ook van Adam bij Martha Heesen, die volwassenen tot wanhoop drijft maar door Stazie wordt bewonderd. Eigenzinnig en ontroerend.
Dokters kletsen, mama zwijgt en Belle doorziet het allemaal. Over volwassenen die alles willen begrijpen en een kind dat daarom liever liegt, schrijft Martha Heesen. Een slim, droog kinderboek over wat je wel en niet vertelt.
Ziek won een Zilveren Griffel met een stem die lacht en huilt tegelijk. Die combinatie vind je ook bij Do van Ranst, waar Samuel zelf vertelt over een moeder die weer kan lachen en een broer die vreemd doet. Herkenbaar en warm.