Het idee dat één avond je leven in een voor en een na splitst, werkt Elle van den Bogaart uit met een jongen van zeventien en een geleende auto. Iets minder geweld dan in de Afrekening, wel dezelfde knoop in je maag over wat je niet meer kunt terugdraaien.
Wie na Zes seconden meer Bakhuis wil, krijgt hier een opzet als een escape room: tien mensen die elkaar niet kennen, op een plek waar ze niet weg kunnen. Strakker en claustrofobischer, met hetzelfde korte-hoofdstukkenritme.
De Afrekening maakt geweld tot een spel, in Broers slaat het zonder waarschuwing toe op een gewone schooldag. Marlies Slegers schrijft net zo vlot en Nederlands, met een jongen die na het verlies van zijn beste vriend antwoorden zoekt.
Twee vriendinnen die heel verschillend zijn, Anouk nuchter en Laura vol tarot en zwarte magie, en een spel dat te ver gaat. Mirjam Mous zet net als Bakhuis een groepje meiden centraal dat zich in iets gevaarlijks stort.
Vesper denkt dat ze op een luxe cruiseschip op vakantie gaat, maar zit al snel in iets veel grimmigers. Maren Stoffels schrijft net als Bakhuis een korte jeugdthriller waarin niemand is wie hij lijkt en elke keuze telt.
Holly Jackson zet zes vrienden in een camper op een afgelegen plek en draait de duimschroeven aan. Waar Jasmijn en haar vriendinnen uit elkaar groeien door één keuze, breken hier oude geheimen de groep open; Engelser en nog sneller.
Een groep vrienden, tien dagen aan de Costa Brava, en een vakantie die uit de hand loopt. Marlies Slegers schrijft voor dezelfde lezers als Bakhuis: herkenbare tieners, korte hoofdstukken en een vriendengroep waarin het misgaat.
Raisel komt van de Antillen naar Nederland om zijn diploma te halen en droomt van een carriere als dj. Net als in Zes seconden kijk je naar een tiener die een andere kant van de stad leert kennen, waar geweld dichterbij is dan hij dacht.
Sander krijgt van een vreemde man te horen dat hij over twee weken dood is. Evert Hartman schrijft een klassieke Nederlandse jeugdthriller met een aftelklok, net zo strak als de zes seconden van de Afrekening.
Na de dood van hun moeder komen Maya's nichtje en neefje bij haar gezin wonen, en de spanning in huis loopt op. Wilma Geldof schrijft psychologischer dan Bakhuis, maar ook hier vraag je je steeds af wie je kunt vertrouwen.
Moira krijgt brieven van iemand die haar niet loslaat. Een tweede korte thriller van Maren Stoffels, toegankelijk en snel, over een meisje dat merkt dat ze in de gaten wordt gehouden, net zoals Jasmijn na haar keuze nergens meer veilig is.
Cassie Hobbes leest mensen als een boek en komt in een FBI-programma voor tieners terecht. Jennifer Lynn Barnes schrijft Amerikaanser en met meer speurwerk dan Bakhuis, maar net zo vlot en met hetzelfde wantrouwen in een groep.