Een memoir met veel oog voor het kleine, dicht bij wat Wolkers in zijn natuurteksten vastlegt. Het tempo is rustig en de aandacht blijft bij wat je onderweg tegenkomt.
Gedeeld: literair, toegankelijk en langzaam opbouwend
De Botton schrijft toegankelijk over wat een mooi huis of landschap met een mens doet. Een filosofische blik die ook in Wolkers' natuurteksten terugkomt, al is de toon droger.
Gedeeld: toegankelijk, literair en langzaam opbouwend
Mutsaers schrijft literair en speels, met aandacht voor dingen die anderen over het hoofd zien. Naast Winterbloei een goede keuze als je van kleine observaties houdt.
Gedeeld: literair, toegankelijk en langzaam opbouwend
Lichte, humoristische essays over een grote schrijver, in een toegankelijke toon die je snel doorleest. Luchtiger dan Winterbloei, maar het vertrouwen in het alledaagse is hetzelfde.
Pam schrijft over de natuur met humor en een filosofische ondertoon. Minder lyrisch dan Wolkers, meer nuchter, maar ook over wat je in de natuur ziet als je goed kijkt.
Haasse beschrijft het landschap rond Valois met veel tijd en een langzame opbouw. De natuur wordt hier een plek om stil te blijven staan, net als in de bloemlezing van Wolkers.
Gedeeld: literair, toegankelijk en langzaam opbouwend
Calvino schrijft over waarom je klassiekers zou lezen, met een persoonlijke toon. Het is een essaybundel, net als de essays en brieven die Winterbloei bij elkaar brengt.
Gedeeld: literair, toegankelijk en langzaam opbouwend
Het eilandverslag van Wolkers, met vogels, wind en stilte. Een goed vervolg na deze bloemlezing, als je de natuurkant van de schrijver verder wilt verkennen.
Gedeeld: literair, toegankelijk en langzaam opbouwend