Waarom deze past
Een man ontmoet iemand die zijn dubbelganger lijkt, net als Hermann in Wanhoop, maar bij Philip Roth duikt die op in Jeruzalem en voert hij campagne onder de naam van de schrijver zelf. Roth speelt nog openlijker met de vraag wie wie is, en de toon is net zo spottend.
Gedeeld: literair, psychologisch en met humor
Waarom deze past
Hermann is trots op zijn eigen slimheid; de naamloze verteller van Dostojevski is vooral trots op zijn wrok. Vanuit een smerige kamer aan de rand van Petersburg praat hij tegen een lezer die hij voortdurend tegenspreekt. Korter en bitterder dan Wanhoop, en net zo psychologisch scherp.
Gedeeld: literair en psychologisch
Waarom deze past
In een kroeg op de Amsterdamse Zeedijk houdt Jean-Baptiste Clamence een lange monoloog tegen een onbekende, zoals Hermann zijn verhaal tegen jou afsteekt. Camus is filosofischer en minder grappig dan Nabokov, maar je luistert net zo argwanend mee.
Gedeeld: literair en psychologisch
Waarom deze past
Felix Krull vertelt zijn eigen leven als charmeur en fantast, met dezelfde zelfgenoegzame glimlach als Hermann Karlovitsj. Thomas Mann houdt het luchtiger en komischer: geen spanningsverhaal zoals Wanhoop, wel een schelmenroman vol bluf en zelfbedrog.
Gedeeld: literair, met humor en psychologisch
Waarom deze past
Ook in Het oog volg je een Russische emigrant in Berlijn, en ook hier draait alles om hoe een man zichzelf ziet en hoe anderen hem zien. Een korte, vroege Nabokov: compacter dan Wanhoop, met hetzelfde spel met identiteit en dezelfde ironie.
Gedeeld: literair en psychologisch
Waarom deze past
Rupert staat terecht en pleit zijn zaak rechtstreeks bij jou, zonder papier, alleen met woorden. Net als bij Hermann Karlovitsj hoor je een man die zichzelf heel overtuigend vindt. Pfeijffer is uitbundiger van toon, maar het plezier in zo'n praatgrage verteller is hetzelfde.
Gedeeld: literair, psychologisch en met humor
Waarom deze past
Oskar Matzerath schrijft zijn levensverhaal op vanuit een inrichting, en net als Hermann bepaalt hij zelf wat jij te zien krijgt. Günter Grass bestrijkt veel meer: een heel Danzig door de oorlog heen. Een dikke, grillige roman voor wie het eigenzinnige ik in Wanhoop het beste vond.
Gedeeld: literair en psychologisch
Waarom deze past
Govert Miereveld, leraar aan een meisjesschool, vertelt zelf over zijn stille obsessie voor zijn leerling Els. Johan Daisne zet je net als Nabokov heel dicht op een ik-figuur, al is Govert schuchter waar Hermann vooral zelfingenomen is. Een korte Vlaamse klassieker.
Gedeeld: literair en psychologisch
Waarom deze past
Hermann Karlovitsj ziet in een zwerver zijn spiegelbeeld; de ik-figuur van Gerard Reve ziet in een weduwe uit Vlissingen een gevaar. Beide mannen lezen veel te veel in wat ze tegenkomen, en daar haalt het boek zijn spanning uit. Reve is korter, katholieker en zinnelijker.
Gedeeld: literair, psychologisch en spanning
Waarom deze past
Ian McEwan laat een Londens familiedrama vertellen door een stem die je niet verwacht: het ongeboren kind van Trudy. Net als Hermann in Wanhoop is die verteller welbespraakt, ironisch en slimmer dan de mensen om hem heen. Kort, met zwarte humor en de spanning van een misdaadverhaal.
Gedeeld: literair, psychologisch en spanning
Waarom deze past
Verloc runt in Londen een winkeltje als dekmantel en speelt een dubbelrol tussen anarchisten en een buitenlandse ambassade. Net als in Wanhoop zie je een man die denkt dat hij iedereen te slim af is. Conrad is somberder en trager, met meer ironie over politiek dan over de verteller.
Gedeeld: literair en psychologisch
Waarom deze past
Geoffrey Braithwaite, arts en weduwnaar, is bezeten van Flaubert en vertelt daarover in losse, speelse hoofdstukken. Julian Barnes deelt met Nabokov het plezier in literaire spelletjes en een verteller die om de kern heen draait. Weinig spanning, wel veel humor en eruditie.
Gedeeld: literair, psychologisch en met humor
Redactie Leesradar Bijgewerkt op
