Lijken in een stad en een jager die iedereen angst aanjaagt: Tunnels van bloed en Eclips beginnen allebei met doden die niemand kan verklaren. Meyer is romantischer en trager, Darren Shan korter en bloediger. Lees Eclips wel na Twilight en Nieuwe maan.
Darren daalt af in tunnels onder de stad, en ook in Verleiding groeit iets kwaadaardigs onder de straten van Tulsa. Het zesde deel van Het huis van de nacht is romantischer en leest pas goed na de eerdere delen, maar de sfeer onder de grond is net zo benauwd.
Darren reist met meneer Crepsley naar een stad waar iets duisters wacht, en Martin Hopkins trekt bij Horowitz met een volwassen reisgenoot naar Peru, op het spoor van een oud kwaad. Meer thriller, maar het reizende duo en de grimmige sfeer liggen dicht bij Darren Shan.
In Tunnels van bloed vallen doden waar al het bloed uit is, en Bree Tanner hoort bij de vampiers die in Seattle precies zoiets aanrichten. Meyer laat het vanuit de jager zien, Darren Shan vanuit een jongen die wil weten wie het doet.
Een zwijgzame oudere partner die in de schaduw opereert, en een jonge helper die vragen blijft stellen: zo trekken Darren en Crepsley de tunnels in. Bij Derek Landy is die partner een geraamte met een hoed, en wordt er net zo veel gevochten als gegrapt.
Darren speurt naar wat er in de tunnels jaagt, en in Lockwood & Co. gaan jonge spokenjagers in Londen het donker in. Jonathan Stroud is iets minder bloederig, maar het speurwerk in een griezelige stad en de korte hoofdstukken passen goed bij Darren Shan.
Waar Darren in de stad ontdekt dat er iets dodelijks rondloopt, beleeft Raf bij Marlies Slegers een aanval op zijn eigen school. Een realistische thriller zonder bovennatuur, net zo snel en rauw, over vriendschap en angst.
In Tunnels van bloed jaagt iets op mensen in de stad, en ook Prooi van Elle van den Bogaart speelt in een harde stadse wereld. Geen vampiers, wel dezelfde donkere sfeer en een jongen die zich staande moet houden op een plek die hij nog niet kent.
Darren en Evra stuiten in de stad op geweld dat ze niet hadden verwacht, en bij Daniëlle Bakhuis draait een illegaal spel om precies zes seconden geweld. Realistisch en Nederlands, maar net zo snel en grimmig als Darren Shan.
Een grote stad als jachtterrein: bij Darren Shan liggen de gevaren onder de straten, bij Adam Silvera vliegen ze door de lucht boven Manhattan. Feniksbloed is moderner en meer superheldenverhaal, maar het tempo en de broederband passen bij Darren en Evra.
Darren, Evra en meneer Crepsley zoeken het gevaar onder de grond; bij Dashner vechten een paar jongeren zich door een verwoeste aarde. Deze voorgeschiedenis van De Labyrintrenner kun je los lezen en is net zo meedogenloos als het derde Darren Shan-boek.
Darren ziet hoe gevaarlijk vampiers voor mensen kunnen zijn, en in deze tweede bundel van The Vampire Diaries ligt Fell's Church onder vuur van duistere krachten. Lisa J. Smith is romantischer, maar de mix van vampiers, bloed en een stad in angst ligt dicht bij Darren Shan.