Kenmerkend: toegankelijk, korte hoofdstukken en met humor.
Waarom deze past
Wie na Taal is zeg maar echt mijn ding nog niet uitgeluisterd is, pakt het derde taalboek van Cornelisse erbij. Nu gaan de stukjes ook over appen en over de rare klank voor een stationsnaam, nog steeds zonder spoor van een schoolmeester.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Waarom deze past
Oké als het nieuwe ja is precies het soort woord dat Thomas Verbogt waaitaal noemt: het komt via krant en straat aanwaaien en is vaak snel weer weg. Zijn columns zijn wat beschouwelijker dan die van Cornelisse, maar het plezier in het luisteren is hetzelfde.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Japke-d. Bouma
Waarom deze past
Cornelisse ontmaskert de verborgen bedoeling achter een beleefd zinnetje, Japke-d. Bouma doet dat met het jargon van coaches en trainers. Brown paper sessies en daily scrums: een even geestige blik op hoe we praten, alleen dan op kantoor.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Waarom deze past
Na de stukjes van Cornelisse over wat mensen eigenlijk bedoelen, is deze safari van Japke-d. Bouma door de kantoortuin een logisch vervolg. Ze beschrijft de soorten die er leven, van de Bitch tot de Irritante Stagiair: minder over taal, meer over de mensen die haar gebruiken.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Waarom deze past
Waar Cornelisse ontleedt hoe we iets zeggen, stelt Claudia de Breij de vragen die we elkaar aan tafel stellen: mag je niks meer zeggen, zijn witte mannen ook mensen? Even toegankelijk en grappig, maar met meer mening dan taalkunde.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Waarom deze past
Yvonne Kroonenberg schrijft net als Cornelisse korte, grappige stukjes over iets wat bijna iedereen doet zonder erbij na te denken; bij haar is dat autorijden. Lichter en nog anekdotischer, met steeds een herkenbare situatie als vertrekpunt.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Waarom deze past
Sylvia Witteman hoort net zo goed wat mensen werkelijk zeggen, alleen zit zij eerst in een veel te zonnige Amerikaanse buitenwijk en daarna weer in Nederland. Haar columns gaan meer over haar gezin dan over taal, met dezelfde vrolijke verbazing over gewone gesprekken.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Waarom deze past
Een Britse tegenhanger: columns van Sue Townsend, de bedenker van Adriaan Mole, toen midden vijftig en een succesvol schrijfster. Net als Cornelisse is ze grappig over de kleine ongemakken van het moderne leven, al gaat het bij haar meer over ouder worden dan over woorden.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Waarom deze past
Hans Dorrestijn schreef in 1976 een spottend handboek tegen honden en hun baasjes. Wie bij Cornelisse lacht om hoe we onszelf verraden in onze woorden, zal genieten van zijn droge spot op een heel ander stukje alledaags Nederland.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Waarom deze past
Kees 't Hart schrijft in dit pamflet over de Bouquetreeks zonder een spoor van minachting. Dat is de houding van Taal is zeg maar echt mijn ding: niet zeggen hoe het hoort, maar met plezier kijken naar wat mensen echt doen, hier met romannetjes in plaats van zinnetjes.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Redactie Leesradar Bijgewerkt op
