Spiegelman begint bij een meisje dat jaren weg was. Fitzek laat op een cruiseschip juist een vermist kind terugkomen, met dezelfde vraag waar het al die tijd was. Geen hypnotiseur maar een politiepsycholoog die er zelf slecht aan toe is, en nog meer wendingen.
Wat Spiegelman zo naar maakt, is de gedachte dat iemand jaren kan vastzitten zonder dat iemand het merkt. Peter James werkt met dat gevoel op kleinere schaal: één man, één kist, een paar dagen. Minder gruwel, korte hoofdstukken, en een Britse rechercheur die stug doorzoekt.
Gedeeld: verdwijning, beklemmend en korte hoofdstukken
Spiegelman en De sneeuwman beginnen met jonge vrouwen die van de aardbodem verdwijnen en een dader die al jaren zijn gang gaat. Jo Nesbø zet daar de winter van Oslo en een drinkende Harry Hole tegenover. Langer en somberder, met dezelfde Noordse kilte.
Gedeeld: verdwijning, politieonderzoek en ijzige sfeer
Erik Maria Bark zoekt in Spiegelman naar beelden die in een geheugen verstopt zitten. Val McDermid laat Tony Hill de omgekeerde weg gaan: hij leest de dader aan zijn daden af. Psychologischer en geduldiger verteld dan Kepler, met online ronselen als thema.
Gedeeld: psychologisch, seriemoordenaar en politieonderzoek
Een overlevende die als enige weet hoe de dader werkt, en een politie die dat te laat begrijpt. Gerritsen zet in De chirurg een traumachirurg tegenover een moordenaar met een scalpel. Even hard als Spiegelman, met meer ziekenhuis en minder Stockholm.
Gedeeld: seriemoordenaar, expliciet geweld en snel tempo