Boeken zoals Positronisch brein

Waarom deze past

Asimov schreef nog een ontroerend verhaal over een buitenstaander tussen de mensen: in Proefkind zorgt verpleegster Edith voor een Neanderthalerjongen die zijn verblijf nooit mag verlaten. Net als bij Andrew draait het om wie als persoon telt en wie als proefobject.

Gedeeld: emotioneel, toegankelijk en langzaam opbouwend

Waarom deze past

Waar Andrew generaties lang mens probeert te worden, vertellen in City honden elkaar verhalen over een verdwenen wezen dat ze Mens noemen. Simak beslaat een net zo lange tijd en is net zo weemoedig, maar vertelt in losse verhalen.

Gedeeld: meerdere generaties, langzaam opbouwend en emotioneel

Waarom deze past

Positronisch brein begint bij een gezin met een robot die anders is dan verwacht; Wyndham kiest een gezin met een zoon die gesprekken voert met iemand die er niet is. Kleiner en huiselijker, met dezelfde warme blik op wie afwijkt.

Gedeeld: toegankelijk, langzaam opbouwend en emotioneel

Waarom deze past

Meyer stelt de vraag van Asimov en Silverberg omgekeerd: hier moet een buitenaards wezen in een menselijk lichaam ontdekken wat het betekent om mens te zijn. Emotioneel en langzaam opgebouwd, met meer romantiek dan het levensverhaal van Andrew.

Gedeeld: toegankelijk, emotioneel en langzaam opbouwend

Waarom deze past

Andrew wil een mens worden; bij Philip K. Dick worden juist mensen nagebouwd als machine. Ook hier vervaagt de grens tussen echt en kunstmatig, maar Dick is vreemder en psychologischer dan Positronisch brein, en veel minder sentimenteel.

Gedeeld: langzaam opbouwend, psychologisch en emotioneel

Waarom deze past

Net als Positronisch brein is Zangersmeester een langzaam, ontroerend levensverhaal van iemand die gevormd wordt door wat anderen van hem willen. Card volgt een jongen met een uitzonderlijke stem vanaf zijn opleiding in het Zanghuis.

Gedeeld: emotioneel, langzaam opbouwend en psychologisch

Waarom deze past

Om op Mars te kunnen leven wordt in Mens plus een mens omgebouwd tot iets wat steeds minder op een mens lijkt. Pohl loopt de weg van Andrew dus in omgekeerde richting, met dezelfde aandacht voor wat er aan gevoel overblijft.

Gedeeld: emotioneel, psychologisch en langzaam opbouwend

Waarom deze past

Andrew moet decennia vechten om erbij te horen; de jonge David uit De getekenden leert juist te verbergen wat hem anders maakt, in een gemeenschap die elk lichamelijk verschil afwijst. Wyndham vertelt het met meer spanning.

Gedeeld: toegankelijk, langzaam opbouwend en psychologisch

Waarom deze past

Clarke beslaat net als Positronisch brein meerdere generaties: reusachtige schepen verschijnen boven de wereldsteden en de mensheid verandert langzaam. Afstandelijker van toon, met dezelfde vraag wat er van de mens overblijft.

Gedeeld: langzaam opbouwend, meerdere generaties en psychologisch

Waarom deze past

Vance vertelt over de ambachtslieden van Ambroy, die door adellijke clans en een alles regelend welzijnsbureau klein worden gehouden. Net als Andrew wil de hoofdpersoon meer zijn dan zijn rol toestaat; een rustig, langzaam opbouwend verhaal over vrijheid.

Gedeeld: langzaam opbouwend, emotioneel en psychologisch

Waarom deze past

Romilly MacAran ontdekt op Havikswaard dat ze de geest van haviken en paarden kan aanvoelen. Net als Andrew groeit ze uit tot iemand die haar omgeving niet voor mogelijk hield; Bradley schrijft net zo warm en toegankelijk.

Gedeeld: toegankelijk, emotioneel en langzaam opbouwend

Waarom deze past

May bouwt een kroniek over meerdere generaties, de eerste helft van een tweeluik dat voorafgaat aan haar Galactisch Bestel. Houd je van het lange tijdsverloop in Positronisch brein, dan vind je hier een veel uitgebreidere saga met psychologische diepgang.

Gedeeld: langzaam opbouwend, meerdere generaties en psychologisch