Titia en Carmen zijn zussen die niets van elkaar begrijpen. Rosamunde Pilcher gaat nog een stap verder met een tweeling die gescheiden opgroeide en elkaar pas later leert kennen, in een rustig verhaal waarin de liefde tussen de zussen in komt te staan.
Nog een Karin Peters waarin trouw op de proef wordt gesteld: Simon heeft een lieve vrouw en een vaste baan, maar wordt verliefd op een jonge moeder. Waar Carmen trouw onbelangrijk vindt, worstelt Simon er juist mee, een mooi tegenwicht.
Carmen neemt trouw niet serieus, Titia wel; Marian Keyes zet net zo'n contrast neer tussen een Londense twintiger en haar huisgenoten, nadat een voorspelling over een bruiloft iedereen onrustig maakt. Grappiger en chaotischer dan Karin Peters.
Anita Verkerk zet haar heldin, een geschiedenislerares die met haar oma aan de rand van Soest woont, in een Nederlandse romance die net zo vlot leest als Ongrijpbaar als de wind. Minder zussendrama, meer één vrouw die haar gevoel volgt.
Syrah wil na een relatie die haar kapotmaakte voorlopig geen man meer, het tegenovergestelde van Carmen, die de ene vriend na de andere inpikt. Petra Kruijt schrijft net zo Nederlands en luchtig, met een heldin die de liefde eerst wantrouwt.
Titia is het zat dat haar zus haar vriendjes afpakt; de studente van Karen Swan heeft na een gebroken hart haar buik vol van de liefde. Swan neemt je mee naar Kopenhagen, met een romance die zich trager ontvouwt dan bij Karin Peters.
Sophie Kinsella koppelt Lara Lington aan de brutale, dansgekke geest van haar oudtante Sadie, een lastpak dat zich overal mee bemoeit. Die botsing tussen twee vrouwen lijkt op die tussen Titia en Carmen, maar dan met veel meer humor.
Een man die verliefd wordt op een vrouw die al een ander heeft: dat is precies het terrein waarop Carmen zich beweegt. Nicolas Barreau maakt er een kort, dromerig verhaal van, lichter dan de zussenstrijd van Titia en Carmen.
Ongrijpbaar als de wind is een korte, vlotte romance, en dat geldt ook voor dit boek van Soraya Lane, waarin een danseres na een blessure haar toekomst ziet wankelen en iemand haar een uitweg biedt. Warm, zonder veel omwegen.
Carmen speelt met de liefde tot ze zelf verliefd wordt, en ook bij Nicholas Sparks begint een feestgrage jongen pas echt te voelen als hij een stil meisje beter leert kennen. Ontroerender en ouderwetser, in het zuiden van Amerika in de jaren vijftig.
Lisette Jonkman schrijft net als Karin Peters over Nederlandse jonge vrouwen en hun liefdesleven, alleen een generatie later: een heldin met een bijbaan achter de bar en een studentenkamer. Brutaler en moderner dan Titia en Carmen.
Laurie verdronk bijna voor de kust van Hawaï en werd gered door een beroemde surfer. Lilly Lucas begint dramatischer dan Karin Peters, maar ook hier ontstaat een liefde op een moment dat de hoofdpersoon er helemaal niet op rekent.