Het andere poëzieboek van Deckwitz voor lezers die schrikken van het woord gedicht. Waar Olijven je een cursus geeft, neemt dit boek je mee langs concrete gedichten en laat het zien waarom je er niet bang voor hoeft te zijn.
Gedeeld: toegankelijk, met humor en korte hoofdstukken
Pfeijffer beantwoordt in korte stukken vragen over het schrijverschap, van debuut tot imago. Hetzelfde soort ironische lesje als bij Deckwitz, maar gericht op proza en de literaire wereld in plaats van op het lezen van verzen.
Gedeeld: toegankelijk, met humor en korte hoofdstukken
Deckwitz pakt het gedicht, Matsier pakt Genesis en de profeten. Allebei willen ze een lezer die afhaakt bij een moeilijke tekst terugwinnen, door gewoon samen te lezen, regel voor regel en zonder dominee of docent op de achtergrond.
Gedeeld: toegankelijk, literair en korte hoofdstukken
Waar Olijven je leert stilstaan bij acht regels, laat Dijkshoorn je stilstaan bij een doek in een museum op de Veluwe. Een columnist die rondloopt met zijn eigen commentaar in je oor, even grappig als Deckwitz en net zo serieus over kijken.
Gedeeld: toegankelijk, met humor en korte hoofdstukken
Deckwitz trekt een grens: een songtekst is lang niet altijd een gedicht. 't Hart haalt juist een grens weg en verdedigt de liefdesromannetjes naast de kassa. Lees ze na elkaar en je hebt een levendig debat over wat lezen waard is.
Gedeeld: toegankelijk, met humor en korte hoofdstukken
Een cursus van een heel ander type docent: Reve sprak in een Leidse kerk over het vak. Plechtiger en spottender dan Deckwitz, maar ook hij wil zijn publiek vooral laten zien hoe een tekst van binnen in elkaar zit.
Oek de Jong schreef negen jaar lang korte essays bij telkens één kunstwerk. Dezelfde methode als Deckwitz bij een gedicht van acht regels: langzaam kijken tot je ziet wat er gebeurt, in hoofdstukken die je los kunt lezen.
Gedeeld: toegankelijk, literair en korte hoofdstukken
Zeven essays van Frank Martinus Arion over taal en literatuur. Wie bij Deckwitz merkte hoeveel er in een paar woorden kan zitten, vindt hier een schrijver die even nauwkeurig nadenkt over zijn eigen gereedschap, iets beschouwelijker.
Gedeeld: literair, korte hoofdstukken en toegankelijk
Hafid Bouazza stelde zelf deze essays samen uit vijftien jaar kranten- en tijdschriftwerk. Een liefhebber die je meetroont naar boeken en taal die hij bewondert, met een rijkere stijl dan Deckwitz maar dezelfde aanstekelijke leesdrift.
Deckwitz bewijst dat iets kleins tegelijk kan schuren en laten lachen. Green doet dat in prozavorm met recensies van, nou ja, alles: steeds een paar bladzijden die met een grap beginnen en met een brok in je keel eindigen.
Gedeeld: toegankelijk, met humor en korte hoofdstukken
Na de lessen van Deckwitz de praktijk: Weijers laat zien wat boeken met haar doen terwijl ze probeert grote mens te zijn. Persoonlijker en minder schools, voor wie gelooft dat goed lezen ook over je eigen dagen gaat.
Een kort essay van Pfeijffer over ironie in het publieke debat. Wie bij Deckwitz leerde dat een gedicht niet zomaar alles betekent, ziet hier hoe dubbele bodems ook buiten de poëzie het gesprek bepalen.