Net als in Obsessie lijkt de eerste dode bij Arne Dahl een ongeluk, tot een tweede klap volgt en een team het patroon moet ontrafelen. Zweedser en meer teamwerk dan Deaver, met hetzelfde gevoel dat de dader al een stap verder is.
Deon Meyer jaagt net zo snel door zijn plot als Deaver, met een Zuid-Afrikaans politieteam in plaats van Kathryn Dance in Californië. Ook hier een dader met een opvallend handschrift en een onderzoek dat steeds groter blijkt.
Wie bij Kathryn Dance genoot van een onderzoek dat begint met iets wat niemand serieus neemt, krijgt bij Anne Holt een dode vrouw die door niemand gemist wordt. Noors, ingetogener van toon en met veel aandacht voor wat mensen drijft.
Gedeeld: politieonderzoek, psychologisch en spanning
Daniëlle Hermans zet het forensisch onderzoek centraal, met een instituut in een kasteel aan de Vecht als uitvalsbasis. Waar Deaver in Obsessie op verhoren en lichaamstaal leunt, draait het hier om sporen, maar het tempo is even strak.
Mark Billingham laat Tom Thorne, net als Dance in Obsessie, een zaak oppakken die anderen al hadden afgedaan. Londense straten in plaats van Californië, en een verhaal waarin een oude misdaad schaduwen werpt op het heden.
Gedeeld: politieonderzoek, psychologisch en spanning
Wat bij Deaver een paniek in een wegrestaurant is, is bij Mo Hayder een dode vrouw bij een spoorlijn die op zelfmoord lijkt. In beide boeken weigert de speurder de makkelijke verklaring; Hayder is wel een stuk grimmiger.
Gedeeld: politieonderzoek, psychologisch en spanning
Jørn Lier Horst begint met een rechercheur die een patroon ziet voor de rest het doorheeft, precies het soort instinct waar Kathryn Dance op drijft. Snel, Noors en met een politiekorps dat onder druk staat.
Een gewone verdwijning in Ystad groeit bij Mankell uit tot iets veel groters, zoals het incident in Obsessie uitmondt in een reeks geplande aanslagen. Wallander is somberder dan Dance, maar het speurwerk is net zo geduldig.
Yrsa Sigurðardóttir opent met een tijdcapsule vol kinderbrieven in Reykjavik, een even ongewoon startpunt als de paniek waarmee Obsessie begint. IJslands en kil van sfeer, met een politieonderzoek dat zich langzaam aanscherpt.
Gedeeld: politieonderzoek, psychologisch en spanning
Kathryn Dance ruilen voor een Amsterdams rechercheteam? Isa Maron geeft je hetzelfde gejaagde gevoel als Obsessie, alleen dichter bij huis en met een zaak die vanaf de eerste bladzijde om opheldering vraagt.
Deaver zelf, maar dan zijn andere reeks: na de verhoorkunst van Dance in Obsessie draait het bij Rhyme om sporen, vezels en ballistiek. Ook hier een onderzoek dat buiten de eigen stad gevoerd moet worden, met veel wendingen.
Een gijzeling in een Londense buurtwinkel zet bij Billingham alles in gang, net zo plotseling als de paniek in het wegrestaurant bij Deaver. Tom Thorne is norser dan Kathryn Dance, het tempo even hoog.