Een advocaat die alles over Lucia's verleden moet weten, en bij Haasse een journalist die een teruggetrokken kunsthistorica met een oude foto confronteert. In beide romans wordt een vrouw gedwongen terug te kijken op wat ze liever binnenhoudt.
Anton Palthe begrijpt niet waarom Lucia zoveel achterhoudt; de studente van Münstermann wil juist weten wat haar docent afschermt. Twee boeken over nieuwsgierigheid naar iemand die zich niet laat kennen.
Gedeeld: emotioneel, psychologisch en toegankelijk
Een tweede Van der Meer waarin een vrouw ineens moet zorgen voor iemand die ze nauwelijks kent: Cécile past even op een kind en de moeder komt niet terug. Spannender dan Letselschade, met dezelfde heldere, invoelende stijl.
Een rolstoel na een skivakantie maakt van Lucia iemand die afhankelijk is van anderen. Gerritsen zet in Dorst een moeder en dochter tegenover elkaar als het einde in zicht komt, en schrijft net zo nuchter over lichamen die het opgeven.
Lucia's toekomst verdwijnt bij een skiongeluk, die van Tomas de ochtend na zijn bruiloft, als zijn vrouw weg is. Gerritsen bouwt net als Van der Meer een roman rond een gat in een leven en de vragen die daarna komen.
Een broer die smeekt om te komen, en Andreas Klein die moet uitzoeken wat er aan de hand is. Münstermann schrijft net als Van der Meer over iemand die het leven van een ander moet ontrafelen, en wat hij daarbij over zichzelf ontdekt.
Een man van vijftig rijdt 's nachts naar de straat in Alphen aan den Rijn waar hij opgroeide. Harmens kijkt net als Letselschade terug op een jeugd die meer verklaart dan de hoofdpersoon wil toegeven.
Twee kinderen die zichzelf als vermist opgeven, compleet met posters: De Coster begint speels en volgt ze daarna verder. Wie bij Van der Meer de zoektocht naar Lucia's vroegere leven boeide, leest hier hoe een jeugd een volwassen leven vormt.
Lucia's leven kantelt op een skipiste, en ook Van den Boogaard zet zijn roman hoog in de bergen. Een man die na een sterfgeval terug moet naar zijn familie, ingetogen verteld en net zo gericht op wat mensen niet uitspreken.
Een robotdochter moet het verlies verzachten van een kind dat nooit werd geboren. Hulst schrijft over een toekomst die niet kwam, net als Van der Meer met het leven dat Lucia had kunnen hebben, alleen dan als sciencefiction.
Oek de Jong volgt Edo op drie leeftijden: acht, zeventien en vierentwintig. Wie in Letselschade de sprongen tussen Lucia's vroegere leven en het heden mooi vond, krijgt hier een jeugd in drie scherpe momenten.