Het beleg van Dros Delnoch draait om gewone soldaten die een overmacht tegenhouden; ook Jordan laat zijn verhaal beginnen bij gewone dorpelingen die opeens tegenover een leger van monsters staan. Een veel langer epos, maar met dezelfde focus op wie standhoudt.
Waar de Drenai hun zes muren verdedigen tegen Ulric, staat bij Brooks een oude magische grens op het punt te bezwijken. Wie het gevoel van een laatste verdedigingslinie in Legende goed vond, krijgt hier een rustiger, klassieker variant met elfenlegers.
Ook bij Weis rolt een oorlog over het land en hangt het af van een paar mensen wie het overleeft. Woestijnstammen en strijdende goden in plaats van een bergvesting, maar met hetzelfde wisselen tussen vertellers als in Legende.
Gedeeld: meerdere vertellers, oorlog en epische wereld
Rek wil eigenlijk niet vechten, en Shea Ohmsford wil eigenlijk gewoon in zijn dorp blijven. Brooks laat net als Gemmell zien hoe iemand tegen zijn zin opgroeit tot iemand op wie anderen bouwen, in een avontuur dat milder van toon is.
Gedeeld: toegankelijk, epische wereld en meerdere vertellers
Legende laat je de oorlog beleven vanuit soldaten en officieren op de muren; Feist toont een invasie door de ogen van twee jongens uit een kasteel aan de kust. Het begint rustiger, maar loopt uit op een even groot conflict.
Gedeeld: oorlog, toegankelijk en meerdere vertellers
Gemmells oorlogsboek leeft van personages die onder druk heel anders blijken dan ze leken. Anthony Ryan doet dat ook, met drie vertellers in een wereld die op drakenbloed draait en waar elke keuze een prijs heeft.
Adrian Stone schrijft oorlogsfantasy met dezelfde vaart als Legende: korte hoofdstukken, wisselende standpunten en een dreiging die zich steeds duidelijker aftekent. Het is een tweede deel, dus begin bij voorkeur bij het eerste boek van zijn trilogie.
Gemmell en Kay schrijven allebei over mensen die in een oorlog moeten kiezen hoeveel ze willen opofferen. Waar Legende strak en militair blijft, gaat Kay breder en dromeriger, met vijf studenten die in een oeroude strijd belanden.
Gedeeld: meerdere vertellers, emotioneel en epische wereld
Net als in Legende staat bij Kay een land onder de voet van een overweldigende vijand. Er is geen beleg maar een verzet in het geheim, en het boek neemt meer tijd, maar het gevoel van een kleine groep tegen een grote macht is hetzelfde.
Waar Dros Delnoch zich voorbereidt op een leger dat al aan de poort staat, ziet Sapkowski een oorlog langzaam dichterbij komen terwijl magiërs onderling ruziën. Het is deel vier van The Witcher, dus lees eerst de eerdere delen.
Adrian Stone bouwt net als Gemmell een verhaal rond een tiran die meer macht wil dan goed is voor de wereld, met vertellers aan beide kanten. Vlot geschreven Nederlandse fantasy met minder belegering en meer queeste.
Na de muren van Dros Delnoch schreef Gemmell ook over Troje, en Heer van de zilveren boog is daar het begin van. Historischer, met schepen en handel, en met Helikaon als held, maar met dezelfde aandacht voor wat oorlog met gewone mensen doet.