Ashley Patterson heeft een goede baan, maar wordt al een tijd gevolgd door een onbekende. Net als Paris leeft ze met iemand die haar kent terwijl zij niet weet wie hij is; Sheldon schrijft net zo vlot, zonder het liefdesverhaal.
Van de radiostudio naar de cockpit: dezelfde schrijfster, nu met een vliegenier in een verhaal dat nog meer op actie leunt. Wie bij Paris vooral de vaart en de knetterende verhouding tussen de hoofdpersonen goed vond, zit hier goed.
Een ontsnapte man zoekt Lis op, de vrouw die tegen hem getuigde. Weer een vrouw die weet dat er iemand naar haar onderweg is, en Deaver telt net als Brown de uren af tot hij haar vindt.
De titel zegt het al: Pien, alleen met haar dochter in een dorp waar ze er niet bij hoort, krijgt iemand op haar spoor. Een kortere Nederlandse thriller met hetzelfde gevoel van bekeken worden dat Paris achter haar microfoon heeft.
Een ontsnapte tbs'er dringt het afgelegen huis van Lisa en haar zieke dochtertje binnen. Waar Brown de dreiging via de radio laat binnenkomen, zit hij hier gewoon in de kamer: kort, benauwd en in één ruk uit te lezen.
Een moeder met een oude beschuldiging achter zich en een nieuw gezin dat in gevaar komt: Mary Higgins Clark op haar klassiekst. Heldere zinnen, korte hoofdstukken en een vrouw die, net als Paris, een deel van haar leven liever vergeten was.
Martie brengt haar vriendin met pleinvrees steeds naar haar therapeut, en daar begint het mis te gaan. Net als bij Brown speelt een psycholoog een sleutelrol en wissel je van perspectief, al trekt Koontz het donkerder en vreemder.
Gedeeld: spanning, beklemmend en meerdere vertellers
Een kersverse moeder die niet uit bed kan en een hulp in huis die steeds meer ruimte inneemt. Het gevaar zit hier in een vertrouwd gezicht, zoals Valentino voor Paris een bekende stem is, en Esther Verhoef houdt het binnen vier muren.
Vader, moeder en dochter worden ontvoerd en opgesloten, terwijl buiten een speurtocht op gang komt. Gardner wisselt net als Brown tussen de mensen die vastzitten en de mensen die zoeken, zodat je steeds meer weet dan beide kanten.
Een lijk dat ineens ademt, en daarna een gijzeling: Gerritsen zet de toon in de eerste bladzijden. Minder liefde dan bij Brown, wel dat ritme van scènes die afbreken als je net wilt weten hoe het verdergaat.
Een vliegtuig vol passagiers en een afperser die eisen stelt: Kristina Ohlsson zet een harde deadline neer, net als de 72 uur die Valentino Paris geeft. Je leest tegen de klok in, met een team rechercheurs in Stockholm aan de grond.