van Frank Herbert
Kenmerkend: epische wereld, hofintriges en moreel grijze hoofdpersoon.
Waarom deze past
De tweeling van Herbert draagt de herinneringen van voorouders in zich, en Breq bij Ann Leckie die van een heel schip met talloze lichamen. Twee boeken over wie je bent als je meer dan één leven in je hoofd hebt, binnen een uitgestrekt rijk.
Gedeeld: epische wereld, langzaam opbouwend en psychologisch
Waarom deze past
Na de profetieën en het Vrijmanse geloof uit Kinderen van Duin vind je bij Dan Simmons een heelal vol pelgrims, kerken en een wezen dat als godheid wordt gevreesd. Zeven vertellers met elk een eigen toon: gelaagd en net zo zwaar van betekenis.
Gedeeld: epische wereld, langzaam opbouwend en literair
Vernor Vinge
Waarom deze past
Herbert wisselt in Kinderen van Duin tussen de tweeling, Alia en hun tegenstanders; Vernor Vinge laat twee rivaliserende vloten om beurten aan het woord. Een trage, grote space opera vol strategie en wantrouwen.
Gedeeld: epische wereld, langzaam opbouwend en meerdere vertellers
Waarom deze past
Herberts tweeling denkt na over de lange toekomst van een heel rijk, en daar draait De Foundation helemaal om: Hari Seldon wil de duistere tijd na de val van het Imperium bekorten. Koeler en zakelijker, even weids.
Gedeeld: epische wereld, hofintriges en langzaam opbouwend
Hella S. Haasse
Waarom deze past
Leto en Ghanima moeten te jong leren hoe een hof werkt, met een tante die in hun naam regeert. Hella Haasse beschrijft een jonge erfgenaam die zich moet handhaven tussen machtige verwanten en rivalen, in het Frankrijk van de late middeleeuwen.
Gedeeld: hofintriges, langzaam opbouwend en literair
Waarom deze past
Op Arrakis begint de woestijn te vergroenen, en op Brins Jijo leven zes volken in het geheim op een wereld die met rust gelaten had moeten worden. Beide boeken laten zien hoe een planeet en haar bewoners elkaar vormen, bij Brin verteld door een koor van stemmen.
Gedeeld: epische wereld, langzaam opbouwend en meerdere vertellers
Waarom deze past
Kinderen die vooruit kunnen zien tegenover de man die de toekomst berekende: in Brins Foundationroman kijkt een oude Hari Seldon terug op zijn grote plan en vraagt zich af of het klopt. Rustig, beschouwend en vol ideeën.
Gedeeld: epische wereld, langzaam opbouwend en meerdere vertellers
A.E. van Vogt
Waarom deze past
Een regentes die de troon voor jonge erfgenamen bewaakt en zelf de macht proeft: die spanning vind je ook in het sterrenrijk van Van Vogt, waar verwanten elkaar verdringen rond de keizerszetel. Ouder en rechtlijniger, met een onverwachte speler.
Gedeeld: hofintriges, epische wereld en langzaam opbouwend
Ursula K. Le Guin
Waarom deze past
Ghanima en Leto groeien op in een cultuur die door een barre planeet is gevormd, en Le Guins Gethen is net zo'n wereld, maar dan van ijs. Een gezant moet er de politiek en de gewoonten leren lezen: stiller dan Herbert en minstens zo doordacht.
Gedeeld: epische wereld, hofintriges en langzaam opbouwend
Waarom deze past
Herbert speelt met wat een geest vermag als hij de toekomst ziet, en Vernor Vinge maakt denkkracht zelfs afhankelijk van de plek in de Melkweg. Een enorme space opera met meerdere verhaallijnen en een gevaar dat ontwaakt.
Gedeeld: epische wereld, langzaam opbouwend en meerdere vertellers
Waarom deze past
Bij Herbert wordt geloof een wapen in handen van wie regeert. Vance beschrijft in Emphyrio een stad waar de ambachtslieden onder voogdij leven en een jongen die voogdij leert wantrouwen, in sierlijk en ironisch proza.
Gedeeld: langzaam opbouwend, literair en epische wereld
C.J. Cherryh
Waarom deze past
Kinderen van Duin gaat ook over een volk van woestijnkrijgers dat zijn oude gewoonten kwijtraakt, en Cherryh's mri staan net zo op de rand van verdwijnen. Een ingetogen space opera over een cultuur die zichzelf probeert te bewaren.
Gedeeld: langzaam opbouwend, epische wereld en literair
Redactie Leesradar Bijgewerkt op
