Pater Quart in Het trommelvel en zeeman Coy in De oude zeekaart zijn allebei eenlingen die door een raadselachtige vrouw uit hun vaste koers raken. Pérez-Reverte ruilt Sevilla en het Vaticaan hier in voor de zee, maar de mengeling van speurtocht, eruditie en verlangen blijft.
Wie in Het trommelvel genoot van de Spaanse spot met bisschoppen en bankiers, vindt bij Vázquez Montalbán een detective met een even scherpe tong. Pepe Carvalho kijkt naar het Barcelona van het grote geld zoals Quart naar Sevilla: ironisch en met smaak.
Quart worstelt met zijn gelofte zodra een adellijke vrouw zijn pad kruist; Mario Conde verliest zijn hart al aan het begin van het boek. Padura schrijft net zo literair en melancholisch, met Havana als stad die even belangrijk is als Sevilla bij Pérez-Reverte.
Het trommelvel en Maskers spelen zich af in steden vol oude gevels en dubbele levens. Padura laat zijn inspecteur net als Quart tussen kunstenaars, gelovigen en machthebbers bewegen, met humor en een flinke dosis weemoed.
Een man van regels en een vrouw die hem uit evenwicht brengt, in een decor vol verleden: Het trommelvel heeft meer van een gotische roman dan je denkt. Rebecca is de klassieker van dat genre, trager en broeieriger, met een huis dat net zo'n hoofdrol speelt als de kerk in Sevilla.
Maarten 't Hart en Pérez-Reverte delen een liefde voor muziek, geloof en eruditie in hun spanningsverhalen. Waar Quart een kerk in Sevilla onderzoekt, groeit Alexander op tussen piano's en preken, met dezelfde ironie en droge humor.
Gedeeld: met humor, langzaam opbouwend en literair
Herman Koch heeft dezelfde ironische toon als Pérez-Reverte in Het trommelvel, waar priesters en bankiers fijntjes op de korrel worden genomen. Geachte heer M. speelt met schrijvers en een oude zaak, literair en traag, met veel humor tussen de regels.
Gedeeld: met humor, langzaam opbouwend en literair
Net als Het trommelvel combineert Oude zaken een speurtocht met veel humor en een rijke stoet bijfiguren. Kate Atkinson laat haar privédetective door Cambridge dwalen zoals Quart door Sevilla, met meer oog voor mensen dan voor de oplossing.
Gedeeld: met humor, langzaam opbouwend en literair
Quart en Tom Ripley zijn allebei mannen die een rol spelen en daarin net iets te ver gaan. Highsmith schrijft koeler en zonder geloof of kerk, maar met dezelfde zuidelijke zon en een spel van verleiding en schijn.
Een opdrachtgever die iemand achter een mysterieus bericht aan stuurt: zo begint Het trommelvel, en zo ongeveer ook Beeld voor beeld. Gibson ruilt de kerk in voor de wereld van merken en internet, maar de speurtocht is net zo cerebraal en traag opgebouwd.
Pérez-Reverte geeft Het trommelvel een pastoor die koppig een verloren zaak verdedigt; bij Whitaker is het een dertienjarig meisje dat niemand anders vertrouwt. Een literaire spanningsroman die net als Het trommelvel draait om trouw aan wat je lief is.
Het trommelvel en Mystic river zijn allebei literaire thrillers waarin een gemeenschap en haar geloof net zo belangrijk zijn als de zaak. Lehane is rauwer en Amerikaanser, Pérez-Reverte lichter en ironischer, maar beiden nemen de tijd.