Het sadistische universum toont Hermans als essayist die alles aanpakt, van Wittgenstein tot pin-ups. In Mandarijnen op zwavelzuur richt hij zijn pijlen vooral op schrijvers en critici van zijn tijd; feller, persoonlijker en vaak hilarisch.
Hermans schrijft in deze essays steeds weer over Multatuli, en hier lees je de bron zelf. Aforismen, verhalen en betogen in genummerde Ideeën, net zo strijdlustig en eigenzinnig als de man die ze bewonderde.
Gedeeld: met humor, langzaam opbouwend en literair
Wie de polemist Hermans bewondert, vindt in Karl Kraus zijn Weense voorganger. Franzen vertaalt en becommentarieert diens felle essays, en laat zien waarom een scherpe pen ook een eeuw later nog snijdt.
Gedeeld: met humor, langzaam opbouwend en literair
Hermans schrijft over experimentele romans en de schrijvers die hij bewondert of afkraakt; Barnes doet dat in deze bundel over romanschrijvers uit verschillende landen. Milder en Engelser van toon, even scherp gelezen.
Gedeeld: met humor, langzaam opbouwend en literair
In Het sadistische universum denkt Hermans na over lezen, filosofie en de wereld als raadsel. Borges deed dat in essays die net zo eruditie en ironie combineren, maar dan speelser en met meer verwondering.
Gedeeld: met humor, langzaam opbouwend en literair
Hermans springt in zijn essays van de katten van Rome naar Wittgenstein. Ook Mutsaers kent geen vaste onderwerpen en maakt van elke gedachte een speels spel met taal en logica, lichter van toon maar even eigenzinnig.
Gedeeld: met humor, langzaam opbouwend en literair
Net als Hermans was Krol een schrijver met een rationele, bijna technische blik op kunst en wetenschap. Zijn late essays zijn rustiger en bespiegelender dan Het sadistische universum, maar even helder en verrassend.
Gedeeld: met humor, langzaam opbouwend en literair
Het sadistische universum mengt essays met monologen en een reisverslag, en Thomése doet iets vergelijkbaars met verhalen, brieven en beschouwingen over zijn tijd. Een nachtelijke, ironische zwerftocht langs alles wat hem opvalt.
Gedeeld: met humor, langzaam opbouwend en literair
Hermans schrijft over film, boeken en reizen, en Zadie Smith ook, met haar eigen familie erbij. Een moderne essaybundel die net zo makkelijk van onderwerp wisselt, warmer en minder polemisch.
Gedeeld: met humor, langzaam opbouwend en literair
Na de essays van Hermans lees je hier de non-fictie van een Amerikaanse tijdgenoot die even graag de strijd aanging met critici en lezers. Roth schrijft over het vak en zijn eigen boeken, scherp en vaak geestig.
Gedeeld: langzaam opbouwend, literair en psychologisch
Hermans gebruikt het essay om de tijdgeest te ontleden, en Hertmans doet dat vanuit een zin van Klemperer over wat tijdgenoten niet weten. Ernstiger en filosofischer, voor wie in Hermans vooral de denker waardeert.
Gedeeld: langzaam opbouwend, literair en psychologisch
De essays van Hermans gaan vaak over kunstenaars die tegen de stroom in werkten. Stahlie portretteert elf van zulke eigenzinnige makers en hun strijd, persoonlijker en bewonderender van toon dan de bijtende Hermans.
Gedeeld: langzaam opbouwend, literair en psychologisch