Het kofferkind pendelt per week tussen twee huizen met twee nieuwe gezinnen. In dit andere boek van Jacqueline Wilson doet Lola dat ook, tot ze moet kiezen. Net zo eerlijk over gescheiden ouders, iets meer humor.
Wennen aan de nieuwe partner van je moeder, daar weet het kofferkind alles van. Carry Slee laat Tigo dat ook doen, met een stiekeme bijnaam voor een man die niet tegen dieren kan. Eenvoudig, kort en met een knipoog.
Gedeeld: emotioneel, korte hoofdstukken en toegankelijk
Je kamer moeten delen met een kind uit het nieuwe gezin van je ouder: het kofferkind kent het, en Milan krijgt bij Carry Slee elk weekend logé Angelique op zijn zolder. Vlot, licht en heel herkenbaar voor samengestelde gezinnen.
Gedeeld: emotioneel, korte hoofdstukken en toegankelijk
Wie bij het kofferkind voelde hoe feestdagen in een gebroken gezin wringen, leest bij Özcan Akyol over een kerstavond met een zieke broer op de bank. Korte hoofdstukken en veel gevoel.
Gedeeld: emotioneel, korte hoofdstukken en toegankelijk
Het kofferkind houdt zich vast aan haar knuffelkonijn; Jessie aan haar tekeningen en haar beste vriendin Vera. Sara Shepard schrijft in korte, makkelijke hoofdstukken over een meisje dat haar gevoelens op papier zet.
Gedeeld: korte hoofdstukken, emotioneel en toegankelijk
Troost zoeken bij een dier: het kofferkind heeft haar speelgoedkonijn, en bij Laurie Halse Anderson leert Zoë een hond kennen die zieke kinderen opvrolijkt. Kort, lief en goed te lezen voor dezelfde leeftijd.
Gedeeld: emotioneel, korte hoofdstukken en toegankelijk
School is voor het kofferkind het ene vaste punt in een rommelige week. Jacques Vriens zet een hele groep acht neer, met voetbal, kamp en ruzies, en weet net als Wilson lachen en huilen te mengen.
Korte stukjes die je los kunt lezen, zoals de alfabethoofdstukken van het kofferkind: Jacques Vriens bundelt verhalen over goede en slechte dagen op de basisschool. Lichter van toon, makkelijk tussendoor.
Gedeeld: korte hoofdstukken, met humor en toegankelijk
Wie het kofferkind herkent als een kind dat taai doorgaat, leest bij Lieneke Dijkzeul over een jongen die ver van hier opgroeit, op het land meewerkt en net zo hoopvol blijft. Rustig opgebouwd en ontroerend.
Gedeeld: emotioneel, langzaam opbouwend en toegankelijk