Het hoge raam draait om een verdwenen gouden munt, De Maltezer valk om een verdwenen beeldje: in beide jaagt een privédetective op een kostbaar voorwerp waar iedereen omheen liegt. Sam Spade is harder en kouder dan Marlowe, met minder grappen en meer wantrouwen.
Wie in Het hoge raam genoot van Marlowes droge blik op rijke families en louche randfiguren, vindt bij Hammett dezelfde morele schemerzone. De speurder is hier geen detective maar een gokker die in de lokale politiek meedraait, wat alles nog grijzer maakt.
Bernie Gunther is een soort Marlowe in het Berlijn van 1936: een privédetective met een snelle tong die voor een rijke opdrachtgever een diefstal uitzoekt. Waar Chandler het bij Pasadena houdt, zet Kerr de dreiging van de nazistaat erachter, dus een stuk duisterder dan Het hoge raam.
Max Winter is een Nederlandse verwant van Marlowe: een ex-rechercheur die op eigen houtje klussen aanneemt en zich door Amsterdam werkt. Minder jaren veertig dan Het hoge raam, wel hetzelfde plezier van een eenling die zich door niemand laat afschepen.
Wie bij Het hoge raam vooral genoot van de giftige verhoudingen binnen een rijke familie, krijgt bij Dick Francis meer van dat. Een oud-jockey staat tussen broers, zussen en exen die allemaal op het geld van één man azen, en het tempo ligt even hoog.
Gedeeld: familiegeheim, spanning en wie-heeft-het-gedaan
Een rijke familie vol geheimen staat ook hier centraal, alleen ruil je de Californische villa uit Het hoge raam voor een deftige Londense uitgeverij. Albert Campion is beleefder en Engelser dan Marlowe, en de puzzel weegt zwaarder dan de sfeer.
Gedeeld: familiegeheim, literair en wie-heeft-het-gedaan
Een rijke familie die meer verzwijgt dan ze toegeeft en een speurder die er nuchter doorheen prikt: dat had Het hoge raam, en dat heeft Holmes op Dartmoor ook. Het verschil zit in de toon, met een griezelige heide in plaats van Marlowes sarcastische oneliners.
Fred Vargas schrijft zoals Chandler in Het hoge raam: de misdaad telt, maar het plezier zit in de dialogen en de vreemde types. Een clubje eigenwijze geleerden is een heel ander gezelschap dan een eenzame privédetective, met dezelfde scheve humor.
Gedeeld: literair, spanning en wie-heeft-het-gedaan
Net als Marlowe is Harry Hole een buitenstaander die dwars door een kring van rijke en machtige mensen moet om een zaak rond te krijgen. De kakkerlak speelt zich af in Thailand en is rauwer dan Het hoge raam, maar het gevoel dat iedereen tegen je liegt is hetzelfde.
Gedeeld: moreel grijze hoofdpersoon en wie-heeft-het-gedaan
Ngaio Marsh zet net als Chandler een veeleisende rijke vrouw in het middelpunt, hier een wereldberoemde diva in plaats van een nurkse weduwe. Inspecteur Alleyn is beschaafder dan Marlowe en het boek leunt meer op de klassieke puzzel, maar de spanning rond haar hofhouding voelt verwant.
Gedeeld: literair, spanning en wie-heeft-het-gedaan
Wie Marlowes spitse opmerkingen in Het hoge raam kon waarderen, vindt bij Havank een Nederlandse tegenhanger: de Schaduw lost zaken op met humor en bravoure. Dit avontuur speelt in de Pyreneeën en is luchtiger en speelser dan Chandlers Californië.
Gedeeld: met humor, spanning en wie-heeft-het-gedaan
Na Het hoge raam is Father Brown een verrassende stap: geen harde privédetective maar een kleine priester, en toch lossen beiden zaken op door mensen beter te lezen dan die zichzelf kennen. Korte verhalen, goed om tussen langere romans door te lezen.
Gedeeld: met humor, literair en wie-heeft-het-gedaan