Wie Lucie Henebelle volgde in haar jacht op een psychopaat, vindt in Jack Caffery een rechercheur met dezelfde obsessie voor het kwaad. Hayder zoekt het duister nog dieper op dan Thilliez, en het Londense politieonderzoek is minstens zo grimmig.
Lucie Henebelle zoekt tussen windmolens en verlaten loodsen; bij Arne Dahl kammen rechercheurs de Zweedse bossen uit. Beide boeken combineren een vermist meisje met een groter, kil politieonderzoek, en beide schuwen de donkerste kanten van de mens niet.
Ook bij Deflo draait het om verdwenen kinderen en een politieteam dat onder grote druk staat, net als Lucie wanneer het tweede meisje verdwijnt. Een Belgische thriller die even somber is als de Noord-Franse kust van Thilliez, met een heel team in plaats van één eenzame rechercheur.
Het gruwelhuis laat je meeleven met een rechercheur die weet dat elk uur telt voor een verdwenen meisje. Anne Holt bouwt in Noorwegen dezelfde race tegen de tijd op, met minder bloed en meer aandacht voor het speurwerk van twee heel verschillende hoofdpersonen.
Het gruwelhuis draait om een rechercheur die tegen de klok in een vermist kind moet vinden, en dat doet Diep ook. Caffery werkt hier in en rond Bristol; het tempo ligt iets lager dan bij Thilliez, de dreiging is even groot.
Wie de dader in Het gruwelhuis eng vond, krijgt in DNA een moordenaar die net zo kil te werk gaat. Yrsa laat het onderzoek in Reykjavik door een rechercheur en een psycholoog samen doen, een andere invalshoek dan de eenzame jacht van Lucie.
Een dood meisje en een rechercheur die het niet loslaat: dat begin deelt Koude lente met Het gruwelhuis. Dijkzeul schrijft ingetogener dan Thilliez en geeft je meer tijd met haar speurders, maar de dreiging blijft voelbaar.
Waar Thilliez je meeneemt naar de kust bij Duinkerken, blijft Isa Maron dicht bij huis, in Amsterdam. Ook hier verdwijnt een kind en wordt het politiewerk een race tegen de klok. Iets minder gruwel, wel net zo veel spanning.
Net als Het gruwelhuis volgt Levenloos een moordenaar met een gruwelijk ritueel en een rechercheur die steeds dieper wordt meegetrokken. Billingham kiest Londen in plaats van de Franse kust, en Tom Thorne is wat cynischer dan Lucie.
Het gruwelhuis draait om de angst voor wat een dader met zijn slachtoffers doet, en daar gaat Vind haar verder op in. Gardner kijkt ook door de ogen van een vrouw die zo'n gevangenschap overleefde, een invalshoek die Thilliez je niet geeft.
Waar Lucie Henebelle zich verdiept in het gedrag van psychopaten, kijkt Kay Scarpetta als patholoog naar wat een dader op een lichaam achterlaat. Cornwell is technischer en Amerikaanser, maar haar duistere jacht op een moordenaar ligt dicht bij Thilliez.