Nog een Feeney met stemmen die elkaar wantrouwen, hier een nieuwslezeres en een rechercheur met een gedeeld verleden. Net zo puzzelachtig als Good bad girl, maar donkerder en zonder de droge humor van Edith.
Wie in Good bad girl genoot van vrouwen die om elkaar heen draaien en elkaar half vertrouwen, vindt dat bij Moriarty in een groep moeders van het schoolplein. Lichter en grappiger, maar ook hier wil je per hoofdstuk weten wie er liegt.
Foley werkt net als Feeney met een rij vertellers die allemaal iets achterhouden, rond één dode in een kleine afgesloten wereld. Geen verzorgingstehuis maar een besneeuwd jachthuis, en wie het slachtoffer is houdt je net zo lang bezig.
Ook Hawkins laat moeders, dochters en buren om de beurt praten, en ook hier ligt een oude familiekwestie onder een nieuw sterfgeval. Trager en somberder dan Good bad girl, met een dorp als hoofdpersoon.
Gedeeld: familiegeheim, meerdere vertellers en psychologisch
Net als bij Feeney hangt alles aan een baby van lang geleden en aan vrouwen die pas samen het verhaal rond krijgen. Jewell wisselt tussen een erfgename nu en een verdwenen gezin vroeger.
Edith zou zich thuis voelen in dit boek: ook Higgins Clark laat een vrouw rondsnuffelen in een duur tehuis voor ouderen waar te veel mensen overlijden. Ouderwetser en braver, met korte hoofdstukken die je net zo snel doorleest.
Gedeeld: korte hoofdstukken, spanning en toegankelijk
Good bad girl leunt op de klassieke whodunit, en Christie is daarvan het schoolvoorbeeld: een dorp, een dode en iedereen verdacht. Geen hedendaagse tijdsprongen, wel dezelfde lol in het op het verkeerde been zetten van de lezer.
Net als in Good bad girl draait Flynn een oud misdrijf in een gezin terug via meerdere vertellers en twee tijdlagen. Libby Day is bitterder dan Clio en het boek is rauwer, maar de familiegeheimen zitten net zo diep.
Kubica gebruikt net als Feeney een moeder en buitenstaanders als vertellers, rond een jonge vrouw die verdwijnt. Kouder van toon, met een sprong tussen ervoor en erna die je dwingt mee te puzzelen.
Ook McFadden zet twee vrouwen tegenover elkaar die elkaar niet vertrouwen, met mails en hoofdstukken die tussen hen heen en weer springen. Een kantoor in plaats van een tehuis, en sneller en luchtiger dan Good bad girl.