Kenmerkend: literair, psychologisch en langzaam opbouwend.
Waarom deze past
Brijs laat een man na de dood van twee vrienden rust zoeken in een bergdorp. Net als de beeldhouwer in Doodverf wordt hij geconfronteerd met de grens tussen leven en dood, in een psychologische roman met een steeds donkerder ondertoon.
Gedeeld: literair en psychologisch
Waarom deze past
In Doodverf verandert een levend mens in een gipsen beeld; bij Kafka wordt Gregor Samsa een insect. Korte, onheilspellende verhalen over lichamen die vreemd worden, ideaal na Van der Heijdens kunstenaarsroman.
Gedeeld: literair en psychologisch
Waarom deze past
Reve laat een jongen spelletjes verzinnen die al snel ongemakkelijk worden. Net als in Doodverf glijdt een creatieve obsessie daar af naar iets wat niemand meer in de hand heeft.
Gedeeld: literair, psychologisch en langzaam opbouwend
Waarom deze past
Thomas Mann schreef over kunstenaars die schoonheid zoeken en daarbij de dood tegenkomen. Na Doodverf, waarin een beeldhouwer het leven wil vastleggen, sluiten deze novellen naadloos aan.
Gedeeld: literair en psychologisch
Waarom deze past
Claus laat een man in één avond en nacht verstrikt raken in zijn eigen hoofd. Doodverf heeft dezelfde koortsachtige concentratie: een kunstenaar die zo opgaat in zijn idee dat de werkelijkheid verdwijnt.
Gedeeld: literair en psychologisch
Waarom deze past
Daisnes reizigers belanden in een trein die nergens lijkt te stoppen, ergens tussen leven en dood. Wie Doodverf las om de grens tussen het levende en het verstarde, vindt hier een kort, magisch-realistisch Vlaams tegenstuk.
Gedeeld: literair, langzaam opbouwend en psychologisch
Waarom deze past
Tessa de Loo laat een jonge man zijn verdwenen vader zoeken en tegelijk zichzelf. Net als in Doodverf gaat het om kunst en muziek als manier om grip te krijgen op wie je bent.
Gedeeld: literair, psychologisch en langzaam opbouwend
Jan Siebelink
Waarom deze past
Siebelink beschrijft volwassen zonen die worstelen met de erfenis van hun vader. Doodverf deelt die blik op mannen die zich vastzetten, al zit de obsessie daar in de kunst in plaats van in het geloof.
Gedeeld: literair en psychologisch
Waarom deze past
Camus beschrijft een stad waarin de dood ineens alles bepaalt, en hoe mensen daar elk op hun eigen manier op reageren. Na Doodverf een klassieke roman over sterfelijkheid, nuchterder van toon maar net zo indringend.
Gedeeld: literair en psychologisch
Waarom deze past
Doodverf draait om een beeldhouwer die een houding wil vangen voor eeuwig; Hertmans schrijft over het eerste moment van kijken en verlangen. Twee romans over de obsessieve blik van een kunstenaar.
Gedeeld: literair, psychologisch en langzaam opbouwend
Redactie Leesradar Bijgewerkt op
