Arne Overstijns weigert eerst het geld, tot zijn beurs verdwijnt; Hanna Bervoets kijkt op dezelfde manier naar wat geldnood met principes doet. Haar twee schoolvriendinnen staan dichter bij het heden, maar de vriendschap onder druk herken je.
Gedeeld: moreel grijze hoofdpersoon, psychologisch en spanning
Een stille student die wordt opgenomen in een groepje excentrieke studenten: net als in Diggers zie je hoe trouw aan een kleine kring langzaam iets duisters wordt. Donna Tartt neemt meer tijd en is minder grappig, de morele grijstinten zijn even scherp.
Gedeeld: moreel grijze hoofdpersoon, spanning en duister
Een archeoloog zonder beurs en een werkloze vijftiger: Gaea Schoeters en Pierre Lemaitre laten allebei een man kiezen tussen trots en geld. Lemaitre maakt er een gitzwarte thriller van met dezelfde scherpe humor als Diggers.
Gedeeld: moreel grijze hoofdpersoon, spanning en duister
Twee Belgen die allebei Tony Hanssen heten, zijn op de vlucht voor hun oude leven. Tom Lanoye deelt met Schoeters de Vlaamse scherpte en de galgenhumor, met mannen die voor geld en een nieuwe start de randen opzoeken.
Gedeeld: moreel grijze hoofdpersoon, duister en psychologisch
Diggers draait om graven naar wat beter begraven bleef, De koningin van het zuiden om een vrouw die na de dood van haar vriend opklimt in de drugshandel. Pérez-Reverte schrijft breder en avontuurlijker, maar de morele schemerzone is dezelfde.
Gedeeld: moreel grijze hoofdpersoon, spanning en duister
Nog een Vlaamse literaire thriller met geschiedenis als decor: in het verzonnen land País wankelt in 1983 de junta van generaal Pelarón. Bob Van Laerhoven is duisterder en politieker dan Schoeters, maar net zo goed in mensen die verkeerd kiezen.
Ravels, 1970: een jongen van zestien in een Kempens grensdorp heeft een broeierige verhouding met een getrouwde vrouw. Net als Diggers speelt het in een Vlaamse uithoek waar iedereen elkaar kent, met een spanning die stilletjes oploopt.
Jessica Durlacher laat Sara Silverstein, die geweld alleen kende uit het verleden van haar vader, er zelf mee te maken krijgen. Zoals bij Diggers is een oude oorlog voor de volgende generatie nog niet voorbij, verpakt als spannend verhaal.
Gedeeld: spanning, moreel grijze hoofdpersoon en duister
Ook bij Atte Jongstra wordt een oorlog het decor van een vreemd, zwartgallig avontuur: beeldhouwer Chris Holtser ontloopt in de Hongerwinter de Arbeidsdienst als archivaris van standbeelden. Minder spanning dan Diggers, meer absurde humor.
Gedeeld: moreel grijze hoofdpersoon, duister en snel tempo
Waar Diggers in de Westhoek speelt, blijft Tom Lanoye in Antwerpen, aan de vooravond van de oorlog. Een theaterman die alles overheeft voor zijn ambitie, en net als bij Schoeters vraag je je steeds af hoe ver iemand mag gaan.
Gedeeld: moreel grijze hoofdpersoon, duister en psychologisch
Met elke laag klei in Diggers komt er iets naar boven; Bernlef doet hetzelfde met een nalatenschap die een gepensioneerde speurder moet afwikkelen. Rustiger van tempo, maar even goed in verzwegen geschiedenis.
Anjet Daanje volgt fotograaf Goof, die de wereld door zijn lens ziet tot een mishandeling hem blind maakt. Net als Diggers een literaire thriller vol morele schemerzones, al is de toon hier somberder en ontbreekt de galgenhumor.
Gedeeld: moreel grijze hoofdpersoon, spanning en duister