Smaakte de bank in de voortuin naar meer Kruijt? In dit tweede deel over huizenfotograaf Sofie draait het weer om woningen, verhuizen en een liefdesleven dat niet stilstaat. Langer dan De zonnebank, maar net zo luchtig.
Marissa vindt een wildvreemde op haar bank, de verteller van Barreau verliest zijn hart aan een glimlach van een onbekende in zijn stamcafé. Allebei romantische komedies die op één toevallige ontmoeting draaien, Frans en zwierig in plaats van Hollands nuchter.
Na dit korte verhaal toe aan iets langers met dezelfde droge grappen? Marian Keyes zet een Londense twintiger met een voorspelling van een waarzegster tussen twee rommelige huisgenoten, gezellig en vol zelfspot.
Marissa krijgt een man cadeau op haar eigen meubelstuk, Tessa zou daar jaloers op zijn: zij is de vriendin die steeds alleen naar huis fietst. Middelbeek rekt die Hollandse ironie uit tot een volle roman.
Een verhuizing die anders loopt dan gepland: bij Kruijt staat de bank buiten, bij Daphne Deckers is Annabel ineens haar hele huis aan de Orthoskade kwijt. Vlot, grappig en met een heldin die zich er met humor doorheen slaat.
Pizza, een verhuisdoos en een vreemde op de bank tegenover champagne, wijngaarden en trouwfeesten: Cabot zet haar verlaten heldin in een veel chiquer decor. De ontmoeting is net zo onverwacht en de toon net zo plagerig als bij Kruijt.
Carmen moet na het sluiten van haar warenhuis inwonen bij haar keurige zus in Edinburgh, een gedwongen verhuizing met veel botsingen. Jenny Colgan maakt het knusser en winterser dan De zonnebank, met dezelfde vrolijke toon.
Van een bank in de voortuin naar een vliegtuig naar Manhattan: Angela Clark kiest na een rampzalige bruiloft voor een radicale nieuwe start. Lindsey Kelk houdt het tempo hoog en de grappen talrijk, net als dit korte verhaal.
Een onbekende brengt ook hier de romantiek op gang: een Parijse galeriehouder krijgt liefdesbrieven van ene Principessa. Nicolas Barreau schrijft speels en knus, met dezelfde knipoog als Kruijt bij haar man op de bank.
Een dierenarts uit Soest met prijswinnende katten: Verkerk maakt van een gewoon Nederlands leven een gezellige romance. Rustiger dan De zonnebank, maar met dezelfde herkenbare setting en warme toon.
Wie om de kringloopbank moest grinniken, waardeert ook de zelfspot van Deckers: een kersverse moeder die door haar vriend in de steek wordt gelaten en toch blijft lachen. Zwaarder thema, zelfde lichte pen.