Darren trekt door kou en wildernis naar een geheime berg, en Martin reist bij Anthony Horowitz naar de bergen van Peru, waar een oude macht wakker wordt. Allebei duistere, snelle reeksdelen met korte hoofdstukken; begin bij Horowitz wel met het eerste boek.
Na een boek vol vampiersregels en een strenge Raad past Skulduggery Pleasant, met een magische wereld die ook zijn eigen raden en wetten kent. Derek Landy is grappiger en minder bloederig dan Darren Shan, maar net zo vlot en griezelig.
Wie bij Darren de harde kant van het vampierleven boeiend vond, kan bij Stephenie Meyer terecht voor een kort verhaal over een pas veranderde vampier. Bree hoort bij een leger nieuwelingen in Seattle; somberder en romantischer dan Shan.
Een tocht door een koude, vijandige wereld met een volwassen mentor die zijn geheimen bewaart: zo trekt Darren met Crepsley op, en Jacob reist net zo door de Spiegelwereld. Cornelia Funke is sprookjesachtiger dan Shan, maar het gevaar voelt echt.
De tocht naar de Vampiersberg is een strijd om te overleven in sneeuw en wildernis, en dat is de arena in De hongerspelen ook. Suzanne Collins laat Katniss jagen, verstoppen en vechten; minder griezel, meer dystopie, met een even hoog tempo.
Gedeeld: toegankelijk, epische wereld en snel tempo
Darren moet zich bewijzen tegenover machtige oude vampiers, en Michael moet bij James Dashner bewijzen wat hij kan als hacker in een virtuele spelwereld. Een snelle, spannende reeks met korte hoofdstukken; technischer en minder duister dan Shan.
Gedeeld: spanning, toegankelijk en korte hoofdstukken
Liefhebbers van de korte, harde hoofdstukken van Darren Shan vinden die ook in De moordopdracht van James Dashner. Dit voorverhaal van De Labyrintrenner speelt na verwoestende zonnevlammen en gaat over overleven in een kapotte wereld.
Het ijzige, beklemmende van De vampiersberg zit ook in Moordmeiden, waar twee vriendinnen met zwarte magie en tarot beginnen te spelen. Mirjam Mous schrijft een Nederlandse thriller zonder vampiers, maar met dezelfde griezel en korte hoofdstukken.
Na de kou en de doodse stilte rond de Vampiersberg past Lirael van Garth Nix, met een ijzig gletsjerklooster en magie die met de doden te maken heeft. Trager en dikker dan Darren Shan, maar met een even eenzame hoofdpersoon die zich moet bewijzen.
Darren leert in De vampiersberg dat vampiers strenge regels en een eigen bestuur hebben, en dat is bij Richelle Mead niet anders. Rose leeft tussen Moroi en hun beschermers, met een academie en een koninklijk hof; meer romantiek en schooldrama dan Shan.
Darren worstelt met de regels van een geheim volk, en Artemis Fowl probeert juist zo'n volk te beroven: de elfen met hun eigen politie. Eoin Colfer schrijft grappiger en minder duister dan Shan, met dezelfde korte hoofdstukken en een sluwe jonge held.
Een jongen die halfvampier is en een meisje dat ineens schaduwjagers ziet: Darren en Clary leven allebei tussen twee werelden. Cassandra Clare speelt in New York, met meer romantiek dan Darren Shan, maar ook met vampiers, weerwolven en demonen.