van Tomas Ross
Kenmerkend: toegankelijk, historische setting en langzaam opbouwend.
Waarom deze past
Dezelfde werkwijze, een andere eeuw: Ross neemt de moord op Pim Fortuyn en vertelt wat er volgens hem achter kan zitten. Je volgt meerdere personages in de weken voor 6 mei 2002. Sneller en actueler dan het verhaal van Margaretha Zelle.
Gedeeld: meerdere vertellers, literair en spanning
Maarten 't Hart
Waarom deze past
Maarten 't Hart laat een jongen opgroeien in een streng gelovig stadje aan de Waterweg, met een onopgeloste moord als schaduw over zijn jeugd. Net als bij Ross reikt het verhaal terug tot de oorlogsjaren. Bedaard, muzikaal en literairder dan Mata Hari.
Gedeeld: historische setting, literair, langzaam opbouwend en emotioneel
Waarom deze past
Een vrouw wier leven wordt bepaald door een oorlog waar ze zelf niet om vroeg. Lotte ontdekt tijdens haar tocht naar Santiago wat de strijd in Bosnië met haar man heeft gedaan. Hedendaags, maar met hetzelfde geduld opgebouwd en met veel geschiedenis.
Gedeeld: langzaam opbouwend, emotioneel, literair en duister
Charles den Tex
Waarom deze past
Michael Bellicher raakt vermalen tussen partijen die hij niet kent, een beetje zoals Mata Hari tussen de geheime diensten. Het decor is modern: een kantoor bij nacht en daarna vooral internet. Veel sneller, en net als Ross schrijft Den Tex met oog voor stijl.
Gedeeld: literair, spanning en toegankelijk
Waarom deze past
Een vrouw in Frankrijk die haar eigen weg gaat en daar een hoge prijs voor betaalt. Simone vertelt vanuit een politiecel hoe een verhouding haar daar bracht. Geen spionage of historie, wel een trage opbouw en veel aandacht voor wat zij voelt.
Gedeeld: langzaam opbouwend, emotioneel en literair
Waarom deze past
Beschuldigd worden van iets wat je niet gedaan hebt, en merken dat je verhaal niet wordt geloofd. Dat overkomt Michael Bellicher als een ander zijn identiteit gebruikt. Modern in plaats van historisch, met dezelfde serieuze toon.
Gedeeld: literair, duister en spanning
Waarom deze past
Margot komt terecht in de kring rond een bekende fotograaf, een wereld van kunst en feesten waarin zij de nieuwkomer is. Dat beeld van een vrouw tussen mensen met meer macht deelt het met Mata Hari. Psychologisch, rustig opgebouwd, zonder geschiedenis.
Gedeeld: langzaam opbouwend, emotioneel en literair
Waarom deze past
Twee stemmen, een zaak die al afgesloten lijkt en een dochter die de waarheid over haar familie wil kennen. Marion Pauw neemt de tijd om Iris en Ray neer te zetten. Kleiner en warmer dan de spionageroman van Ross.
Gedeeld: langzaam opbouwend, emotioneel en meerdere vertellers
Waarom deze past
't Hart nog een keer, nu met een proces: iemand staat terecht terwijl niemand weet waar de vermiste vrouw is. Het is een roman uit de jaren tachtig die rustig alle twijfel uitspit. Geen spionnen, wel de vraag hoe een beschuldiging een mens kan vermalen.
Gedeeld: literair, langzaam opbouwend en emotioneel
Waarom deze past
Herman Koch houdt alles binnen één avond en één restaurant, en toch gaat het over schuld en wie ermee wegkomt. Net als bij Ross is de toon literair en blijf je nadenken over wat je zelf zou doen. Geen geschiedenis, geen spionnen.
Gedeeld: literair en duister
Waarom deze past
Wat er jaren geleden echt gebeurde, komt hier niet uit archieven maar uit een haperend geheugen. Sabine reconstrueert de verdwijning van een klasgenote, stukje bij beetje. Veel toegankelijker dan Ross en puur psychologisch.
Gedeeld: langzaam opbouwend, emotioneel en toegankelijk
Waarom deze past
Een boek dat traag naar één moment toe werkt, afwisselend in het heden en in een zomer van jaren eerder. Lize Spit schrijft over een meisje in een Vlaams dorp en wat haar daar is aangedaan. Rauw en literair, zonder historisch decor.
Gedeeld: langzaam opbouwend, literair, emotioneel en duister
Redactie Leesradar Bijgewerkt op
