Wells laat een reiziger vertellen over een verre toekomst; bij Bradbury vertellen de tatoeages op het lijf van een zwerver elk een eigen verhaal over wat komen gaat. Net zo somber onder een fraai oppervlak, en ook hier zie je de mens van de toekomst terug als iets vreemds.
George Orr droomt en de wereld is daarna anders, net zoals de tijdreiziger van Wells ontdekt hoe de mensheid zich heeft vervormd. Le Guin schrijft literair en bedachtzaam, met dezelfde unheimische vraag waar onze beschaving op uitdraait.
Een verwoeste aarde waar de mensen die konden vertrekken al weg zijn, en wie achterbleef weet niet meer goed wat menselijk is. Philip K. Dick deelt met De tijdmachine de duistere blik op de toekomst van de soort, met meer vaart en een speurtocht als motor.
Twee broers leven verscholen in een bos met boeken die niet mogen, in een land dat ergens is misgegaan. Auke Hulst schrijft net als Wells een donker toekomstbeeld met literaire ambitie, alleen veel persoonlijker en dichter op de huid.
Bij Wells leeft de bovenwereld zorgeloos boven een duister ondergronds volk; bij Elvis Peeters is het het vergeten, verzengde achterland van Europa dat terugkijkt. Een korte, literaire en dreigende roman over een samenleving die in tweeën is gescheurd.
Elvis Peeters laat een dorp vollopen met vluchtelingen uit het oosten, en de gewone orde wankelt. Net als De tijdmachine gaat het over een rijke bovenlaag die niet wil zien wat er onder en naast haar leeft, verteld in sobere, duistere zinnen.
Mulisch denkt net als Wells in eeuwen en kosmische krachten, al begint het bij twee boezemvrienden en een celliste. Een veel dikker en trager boek, maar wie bij De tijdmachine vooral de grote vragen over tijd en lot boeiden, zit hier goed.
Een jaar na De tijdmachine schreef Wells dit verhaal over een geleerde die dieren half tot mens omvormt op een eiland in de Stille Oceaan. Dezelfde ongemakkelijke vraag wat er van de mens overblijft, nog duisterder en wreder uitgewerkt.
Gedeeld: duister, literair, psychologisch en spanning
Na de Eloi en Morlocks laat Wells de mensheid zelf de prooi worden: een cilinder van Mars landt bij Woking en het Victoriaanse leven valt in dagen uiteen. Sneller en spannender dan De tijdmachine, met dezelfde scherpe kijk op beschaving.
Waar de Eloi niet meer lezen of denken, verbrandt de brandweer van Bradbury elk boek dat ze vindt. Een andere klassieker over een toekomstige mensheid die verslapt is, net zo kort en beeldend als De tijdmachine.
Een veteraan uit de Burgeroorlog die een eeuw lang niet ouder wordt: Simak speelt net als Wells met tijd, en laat het grote verhaal rustig onthullen in een afgelegen huis. Bedachtzaam en langzaam opbouwend, met een warme verteltoon.
Wyndham stort het moderne Engeland in één nacht in een nieuwe wereld waar de mens niet meer bovenaan staat. Wie bij De tijdmachine huiverde van de Morlocks, vindt hier lopende planten en een samenleving die terugvalt naar de basis.