Boeken zoals De stilte en de woede

Waarom deze past

Lemaitre zelf, en een logische brug naar De stilte en de woede: ook De spiegel van ons verdriet speelt in Parijs en volgt meerdere levens die door oorlog en geheimen verknoopt raken. Het speelt in 1940, ruim voor de Pelletiers, met dezelfde mix van drama en ironie.

Gedeeld: familiegeheim, historische setting en meerdere vertellers

Waarom deze past

Een moord uit het verleden die een jongen niet loslaat, in de jaren vijftig: Het woeden der gehele wereld past bij de journalistieke speurtocht van François in De stilte en de woede. Maarten 't Hart maakt er een Hollandse, muzikale roman van, minder breed dan Lemaitre.

Gedeeld: familiegeheim, historische setting en literair

Waarom deze past

Schaduwtango springt net als De stilte en de woede door de twintigste eeuw met personages die moreel nergens zuiver zijn. Arturo Pérez-Reverte volgt een danser en oplichter op een oceaanstomer, eleganter en romantischer dan de familiekroniek van Lemaitre.

Gedeeld: historische setting, literair en moreel grijze hoofdpersoon

Waarom deze past

Wie in De stilte en de woede genoot van de vele verhaallijnen die samenkomen in één stad, vindt dat terug in De geseling van Cádiz. Pérez-Reverte verweeft een belegering, een moordenaar en de handel in 1811, ouder van decor maar net zo rijk aan stemmen.

Gedeeld: historische setting, literair en meerdere vertellers

Waarom deze past

De Pelletiers en de familie van Sunja in Pachinko proberen allebei overeind te blijven in een samenleving die hen niets cadeau doet. Min Jin Lee bestrijkt veel meer generaties en speelt in Korea en Japan, rustiger verteld dan Lemaitre.

Gedeeld: historische setting, literair en meerdere vertellers

Waarom deze past

Net als De stilte en de woede draait Het eiland van de verdwenen bomen om een familie die met een gemis uit het verleden leeft. Elif Shafak laat haar verhaal op Cyprus in 1974 beginnen en geeft het een poëtische, soms sprookjesachtige toon.

Gedeeld: familiegeheim, historische setting en meerdere vertellers

Waarom deze past

Kate Morton werkt net als Lemaitre met een geheim dat over generaties doorwerkt en met vertellers die elk een stukje kennen. De dochter van de klokkenmaker begint in 1862 aan de Theems, Engelser en romantischer, maar met hetzelfde plezier in puzzelen.

Gedeeld: familiegeheim, historische setting en meerdere vertellers

Waarom deze past

Een familiegeheim dat pas decennia later boven komt, verteld door verschillende vrouwen: daarin lijkt De vergeten tuin op De stilte en de woede. Morton begint met een klein meisje alleen op een kade in Australië en is zachter van toon dan Lemaitre.

Gedeeld: familiegeheim, historische setting en meerdere vertellers

Waarom deze past

Isabel Allende schreef met Het huis met de geesten een van de bekendste familiekronieken, vier generaties lang. Wie bij de Pelletiers de botsing van karakters en politiek waardeerde, vindt hier hetzelfde, met een vleug magie erbij.

Gedeeld: historische setting, literair en meerdere vertellers

Waarom deze past

De stilte en de woede laat een vrouwelijke fotograaf haar plek veroveren, en ook in Portret in sepia speelt een vrouw met een camera de hoofdrol. Allende combineert dat met een vergeten jeugd in San Francisco, ruim een eeuw eerder dan het Parijs van Lemaitre.

Gedeeld: familiegeheim, historische setting en literair

Waarom deze past

De Pelletiers van Lemaitre krijgen hier een tegenhanger in een Anglo-Ierse familie aan het begin van de twintigste eeuw. Montefiore is minder ironisch en meer een romantische saga, maar wie houdt van een grote cast die door de geschiedenis wordt meegesleurd, zit hier goed.

Gedeeld: familiegeheim, historische setting en meerdere vertellers

Waarom deze past

Een rijke fabrikantenfamilie en de mensen eromheen: Het weesmeisje deelt met De stilte en de woede het beeld van een familiebedrijf vol spanningen. Anne Jacobs kiest het Augsburg van 1913 en een lichtere, warmere toon.

Gedeeld: familiegeheim, historische setting en meerdere vertellers